- ΒΟΙΩΤΙΑ

Επίσκεψη στη Σαμψούντα πραγματοποίησε το Γενικό Λύκειο Θεσπιών

Πότε πήγαμε, πότε ήρθαμε ούτε που το καταλάβαμε! Σαν νερό κυλάει ο χρόνος! Η εμπειρία μοναδική για όλους μας (μαθητές, μαθήτριες, καθηγήτριες). Η φιλοξενία υπέροχη. Ελπίζουμε, και εμείς να ανταποκριθούμε αναλόγως. Υπήρξαν δυσκολίες; Φυσικά! Και ασυνεννοησία υπήρξε και νεύρα και στενοχώρια! Όμως με λίγη καλή θέληση όλα λύνονται. Και εμείς είχαμε περίσσια, καθώς σε ένα εκπαιδευτικό ταξίδι όλα είναι αναμενόμενα!

8.12.2019: Ημέρα αναχώρησης. Κυριακή πρωί, οι βαλίτσες ήταν έτοιμες («κλεισμένες» με το ζόρι!). Τα χωρέσαμε όλα-ρούχα, παπούτσια, δώρα για τους εταίρους. Άθλος! Με τις ευχές (και… την αγωνία) γονιών, αδερφών, γιαγιάδων, παππούδων, λοιπών συγγενών και με ένα κουτί κουραμπιέδες ο καθένας μας, σφηνωμένο την τελευταία στιγμή, ξεκινήσαμε για το «Ελ. Βενιζέλος». «On schedule» έγραφε ο πίνακας ανακοινώσεων και on time είμασταν στην Κωνσταντινούπολη, στο αεροδρόμιο Ατατούρκ. Με μια λέξη μόνο μπορούμε να περιγράψουμε το Ατατούρκ: «Τεράαααστιοοοο»! Από την στιγμή που προσγειώθηκε το αεροπλάνο για 15 λεπτά τροχιοδρομούσε. Μετά μας παρέλαβε ένα λεωφορείο, άλλα 6-7 λεπτά διαδρομή για τον χώρο αφίξεων. Φτάσαμε; Όχι ακόμη ! Τότε ήταν που ξεκίνησε το περπάτημα! Πηγαίναμε και πηγαίναμε, ακολουθούσαμε πινακίδες για τον χώρο διεθνών πτήσεων («είναι μακριά μπάρμπα Στρουμφ; Ναι, παιδιά μου»!). Ένα τέταρτο αργότερα και με 4000 βήματα καταγεγραμμένα στο smartwatch τα καταφέραμε. Κάπου εκεί καταλάβαμε ποια θα είναι η μεγαλύτερη δυσκολία του ταξιδιού μας. Η επικοινωνία! Το roaming ακριβό και το Wi-Fi δυσεύρετο! Με καλή θέληση όμως, κάπως διευθετήθηκε και αυτό. Κάποιοι από τους μαθητές κατάφεραν να συνδεθούν στο ασύρματο δίκτυο του αεροδρομίου και επικοινώνησαν με τις οικογένειες τους. Κάποιοι άλλοι …άτυχοι, όχι! Αργά το βράδυ μεταβήκαμε στη Σαμψούντα. Εκεί μας περίμεναν με ενθουσιασμό, για να μας παραλάβουν,  οι Τούρκοι συνάδελφοι και οι οικογένειες που θα φιλοξενούσαν τους μαθητές μας. «Καληνύχτα» και «ραντεβού το πρωί» ήταν τα μόνα που προλάβαμε να πούμε. Βιάζονταν όλοι να επιστρέψουν σπίτι για να γνωρίσουν καλύτερα τα παιδιά.

9.12.2019: Με αρκετό κρύο και καλή διάθεση πήγαμε στο σχολείο για την πρώτη συνάντηση. Εκεί μας καλωσόρισαν καθηγητές και μαθητές και μας οδήγησαν στο χώρο των εκδηλώσεων. Ακολούθησε η γνωριμία με όλους τους εταίρους και η παρουσίαση των χωρών από τους μαθητές. Κάπου εκεί εμφανίσαμε και τους κουραμπιέδες (όχι και με την καλύτερη εμφάνιση αλλά από γεύση άλλο πράγμα!). Στη συνέχεια οι Τούρκοι μαθητές μας ξενάγησαν ανά ομάδες στο σχολείο τους. 1100 μαθητές φοιτούν στο Onur Ates Anadolu Lisesi! Το κτήριο τεράστιο με εστιατόριο, αίθουσες μουσικής, φυσικής, βιολογίας, τέχνης, γήπεδο μπάσκετ κ.α. Όσον αφορά στη φασαρία στους διάφορους χώρους; Σχεδόν μηδενική! Κανένας δεν τσίριζε ή έτρεχε πέρα δώθε! Όλα φαίνονταν να κυλάνε ήρεμα. Προς το τέλος της ημέρας, οι μαθητές χωρίστηκαν σε 5 μεικτές ομάδες και ξεκίνησαν την δημιουργία του logo και του banner του project μας. Έπρεπε να εκφράσουν μέσω αυτών το νόημα της κοινής μας εργασίας «Όχι στη βία, Όχι στις διακρίσεις». Οι ιδέες πολλές και η φαντασία των παιδιών απεριόριστη.

10.12.2019: Η μέρα μας ξεκίνησε με μια ενδιαφέρουσα ομιλία του λέκτορα Ali Can USTA για τη βία, τις διακρίσεις και τους τρόπους αντιμετώπισης τους. Κατόπιν μπήκαμε στο λεωφορείο και με τη συνοδεία του ξεναγού μας του Mr T. ξεκίνησε η ξενάγηση μας στα ιστορικά αξιοθέατα της Σαμψούντα. Επισκεφθήκαμε το Amisos Tepesi, Amazon island and village (όπου μάθαμε και για την Ιππολύτη…), το Bandirma ship (το πλοίο με το οποίο ο Κεμάλ Ατατούρκ αποβιβάστηκε το 1919 στη Σαμψούντα) και καταλήξαμε στο εμπορικό κέντρο για ένα γλυκό (γιατί ποιος λέει όχι στο γλυκό;) και …cay!

11.12.2019: Ήμερα εκδρομής. Πήγαμε στους καταρράκτες Erfelek. Υπέροχοι, αλλά είχε αρκετό κρύο με αποτέλεσμα όλα γύρω να είναι παγωμένα. Ύστερα, πήγαμε στη παραθαλάσσια πόλη της Σινώπης. Περιηγηθήκαμε στο παλιό κάστρο-φυλακή και στο λιμάνι της. Είχε έρθει η στιγμή για βόλτα και γλυκό στην όμορφη παραλία. Όλα ήταν πολύ γραφικά και μας θύμιζαν γωνιές από τα ελληνικά νησιά μας. Το ταξίδι μας έκλεισε με την επίσκεψή μας στο Hamsilos Nature Park. Το τοπίο ήταν μαγευτικό, ηρεμία απόλυτη στα στενά του Φιορδ, το κρύο όμως, τσουχτερό, όποτε έπρεπε να φύγουμε και να επιστρέψουμε στη Σαμψούντα.

12.12.2019: Ημέρα παρουσιάσεων. Κάθε χώρα είχε προετοιμάσει μια παρουσίαση σχετικά με τη βία στο σχολείο και τη χώρα τους. Στο δικό μας σχολείο λίγο πριν φύγουμε όλοι οι μαθητές μας συμπλήρωσαν ένα ερωτηματολόγιο. Οπότε τα παιδιά παρουσίασαν τα στατιστικά αυτής της έρευνας. Στο τέλος της ημέρας διεξήχθη ψηφοφορία για το καλύτερο logo και banner.

13.12.2019: Η τελευταία ημέρα του προγράμματος. Ανακοινώθηκαν τ’ αποτελέσματα της ψηφοφορίας και τα παιδιά κλήθηκαν να προετοιμάσουν και να μας παρουσιάσουν μικρά σκετσάκια σχετικά με διάφορες καταστάσεις βίας. Το βράδυ μαζευτήκαμε όλοι στο ξενοδοχείο, που διέμεναν οι καθηγητές, για το αποχαιρετιστήριο πάρτι και την απονομή των πιστοποιητικών. Ο χορός και το τραγούδι δεν έλειψαν! Διάχυτη ήταν, όμως και η συγκίνηση στην ατμόσφαιρα για τον αποχωρισμό!

14.12.2019: Ημέρα επιστροφής. Δυστυχώς όλα τα ωραία κρατούν λίγο! Έτσι και εμείς πρωί- πρωί, με συγκίνηση, κλάματα, και υποσχέσεις σύντομης συνάντησης, πήραμε το δρόμο της επιστροφής. Σαμψούντα->Κωνσταντινούπολη->Ελ. Βενιζέλος->Θεσπιές. Φύγαμε με ήλιο και φτάσαμε με βροχή -μάλλον και ο καιρός καταλάβαινε τα συναισθήματά μας! Τι μας έχει μείνει από το ταξίδι; Οι καινούργιοι φίλοι, οι δυνατές εμπειρίες που βιώσαμε! Τέλος καλό, όλα καλά!

Τέλος; Ποιο τέλος; Αυτή ήταν μόνο η αρχή. Τώρα, ξεκινάει για μας η σκληρή δουλειά. Πρώτα απ ’όλα το σχολείο μας ανέλαβε να φτιάξει ένα περιοδικό και μια μίνι ταινία από τις δράσεις μας στη Σαμψούντα. Δεύτερον και σημαντικότερο, στις 8 Μαρτίου θα μας επισκεφτούν οι εταίροι. Το θέμα των εργασιών μας στην Ελλάδα θα ‘ ναι τα στερεότυπα. Και εμείς πρέπει να τα γκρεμίσουμε! «Κυκλοφορεί» η …ιδέα ότι είμαστε ένας «χαλαρός» και «τεμπέλης» λαός. Οφείλουμε να αποδείξουμε την εξυπνάδα, την εφευρετικότητα και τη φιλόξενη διάθεσή μας! Να αποδειχθούμε αντάξιοι των στόχων που έχουμε θέσει! Να τους υποδεχθούμε και να τους φιλοξενήσουμε όλους χωρίς προλήψεις, προκαταλήψεις και μικροεγωισμούς. Θέλουμε να έρθουν, να τους προσφέρουμε γνώσεις και εμπειρίες, να γνωρίσουν τον τόπο μας και τον πολιτισμό μας, ώστε να φύγουν με τις καλύτερες εντυπώσεις. Θα το πετύχουμε; Είμαστε έτοιμοι να προσπαθήσουμε, γι’ αυτό χρειαζόμαστε τη βοήθεια και τη συνεργασία