Ο Νίκος Καρακαλπάκης στο exeisminima.gr μιλά στον Πούλιο Παναγιώτη

| 6 Φεβρουαρίου 2019 | 0 Comments

Με τον Νίκο Καρακαλπάκη δεν είναι η πρώτη φορά που τον συναντώ και κουβεντιάζω μαζί του, είναι η δεύτερη συνέντευξη μετά από χρόνια όμως που με τιμά.

Μιλά πάντα όταν πρέπει και γιατί έχει λόγο να το κάνει. Η ελληνική μουσική το υποστηρίζω εδώ και καιρο έχει την ποιότητα να κάνει βήματα παραπέρα όταν τέτοια πρόσωπα της δίνουν το χέρι τους και την κρατάνε γερά ώστε να προχωρήσει στην αιώνια αυτή διαδρομή της.Η παιδεία του πάνω στην μουσική σε συνδυασμό με το ήθος του με κάνουν να χαμογελώ από την εξέλιξη που έχει γιατί το αξίζει…και έχουμε σαν ακροατές τουλάχιστον την υποχρέωση να ακούμε,να ζητάμε,να ψάχνουμε φωνές και μουσικές που μας γεμίζουν την ψυχή…Ο Νίκος Καρακαλπακης το έχει αποκτήσει αυτό το δικαίωμα με το σπουδαίο ταλέντο του…να τον ακούμε..απολαύστε τον σε όσα μας αφηγήθηκε.

-Nικο καταρχάς να σε ευχαριστήσω για την κουβέντα μας.

Kαλώς βρεθήκαμε Παναγιώτη!

Το 2018 έφυγε, ένα ακόμα μουσικό έτος τελείωσε, τι γεύση σου άφησε καταρχάς μουσικά?

Ήταν ένα έτος που οι εμφανίσεις μου πήγαν εξαιρετικά σε όλα τα επίπεδα. Συνεργάστηκα με πολύ καλούς μουσικούς και ερμηνευτές, συμμετείχα σε διάφορα projects, ξεχωρίζοντας την σειρά εμφανίσεων μου με τον τίτλο «Σαν παράσταση» καθώς και το αφιέρωμα στον Γιώργο Χατζηνάσιο στον Φιλολογικό Σύλλογο «Παρνασσός» τον περασμένο Μάιο που επιμελήθηκα και παρουσίασα με ένα πιάνο.

-Που σε βρίσκουμε δημιουργικά αυτόν τον καιρό?

Μόλις κυκλοφόρησε το νέο μου digital single με τον τίτλο «Οι Σταγόνες Της Αγάπης» σε μουσική του Λάκη Παπαδόπουλου και στίχους του Μάνου Τσιλιμίδη. Είναι μια διασκευή
salsa που δουλέψαμε για αυτή πολλά άτομα και κυκλοφόρησε ταυτόχρονα με ένα δυνατό music video. Ένιωσα την ανάγκη να κάνω την τρέλα μου σε αυτήν την φάση, όπως κάνω συνήθως και στις ζωντανές μου εμφανίσεις όπου συνδυάζω πάντα ένα προσεγμένο ρεπερτόριο με θεατρικά στοιχεία και κίνηση. Ίσως για κάποιους να ναι λίγο τολμηρό σεσχέση με το τι έχει προηγηθεί στην δισκογραφία μου αλλά ήθελα αυτή την περίοδο να νιώσω χαρά και να την μεταφέρω και στο κοινό. Και πιστεύω πως τα κατάφερα αν κρίνω από την άμεση αποδοχή του κόσμου στην νέα μου πρόταση.

-Επιμένεις και μου αρέσει αυτό ,να κυκλοφορείς δίσκους σε cd σε μια εποχή που έχει
κλείσει δισκογραφικά αυτός ο τρόπος να μεταδίδει κάποιος την δουλειά του..
Το έκανα πριν δύο χρόνια με το «Ό,τι μας ανήκει», ένας δίσκος – αποτύπωμα για το ποιός
είμαι σαν ερμηνευτής και τί πρεσβεύω μουσικά στο σήμερα. Έκανα όλη την παραγωγή μόνος
μου. Φοβερή εμπειρία όπου άξιζε τον κόπο και την προσπάθεια παρ’ όλες τις αντιξοότητες
της εποχής. Πήγε καλά σε πωλήσεις, ραδιοφωνικές μεταδόσεις και αποδοχή, νιώθω
περήφανος γι αυτό αφού είχα εξ ολοκλήρου την επιμέλεια του. Δεν ξέρω αν θα το έκανα πάλι
γιατί το στήριξα όλο αυτό οικονομικά μόνος μου και θα πρέπει να έχω ένα υλικό τέτοιο που
να αξίζει τον κόπο να το ρισκάρω και πάλι.
Παντρεύεις το παραδοσιακό με το λόγιο ύφος στις σωστές αναλογίες
με δικό σου ηχόχρωμα…δύσκολο να αποκτήσει κάποιος από το ξεκίνημα του
την δικιά του ταυτότητα;
Το ταλέντο σε συνδυασμό με τη σκληρή δουλειά, τη σωστή αντίληψη και την προσωπική
έκφραση δίνει ένα αποτέλεσμα που έχει ταυτότητα. Συστήνομαι ως μουσικός πρώτα και
έπειτα ως ερμηνευτής. Επιμελούμαι χρόνια τις εμφανίσεις μου και τη δισκογραφία μου. Δεν
θα βρεις να έχω κάνει κάτι που να μην έχει αισθητική, να ναι μέτριο σε θέμα παραγωγής, να
ναι αδιάφορο μουσικά. Σαφώς ένα τραγούδι δεν θα αρέσει σε όλους αλλά κάτι πρόχειρο ή
κακό δεν θα βρεις στις επιλογές μου.
-Να και κάτι που δεν ήξερα, ξεκίνησες την μουσική σου πορεία από το συγκρότημα
των Graviton..
 

Ναι στα τέλη του 2003. Ουσιαστική εμπειρία μιας και ξεκίνησα αμέσως με δισκογραφία στα
τέλη του 2004 και συνεργαστήκαμε με τον Μίλτο Πασχαλίδη το 2005 πριν φύγω για στρατό.

Τότε ήμουν ακόμη πολύ παιδί, αυθόρμητος και αγαθός σε βαθμό που λέω πως αν ήξερα τι θα
συναντούσα μετά όταν αποφάσισα να ασχοληθώ επαγγελματικά με το τραγούδι και να
προβλέψω την παρακμή της μουσικής βιομηχανίας και την κατάσταση που βιώνω, ίσως να
είχα αλλιώς χειριστεί τις καταστάσεις τότε, γιατί υπήρχε ακόμη το περιθώριο να το ψάξω
αλλιώς όπως έκαναν αυτοί που βρίσκονται τώρα στην πρώτη γραμμή. Κι γι αυτό μετά από
τόσα χρόνια ακόμη ζω για το τραγούδι αλλά δεν ζω από αυτό.
– Γιάννης Σπανός, Γιώργος Χατζηνάσιος, Νένα Βενετσάνου, Λίνος Κόκοτος, Φίλιππος
Γράψας , Πηγή Λυκούδη, Γιώργος Καγιαλίκος, Αρετή Κοκκίνου, Μαρία Παπαδάκη…
Ωραίες συνεργασίες και με μεγάλη ευθύνη. Πως ήταν να ανταπεξέλθεις
στις απαιτήσεις τους;
Με τον Γιάννη Σπανό και τον Γιώργο Χατζηνάσιο που με επέλεξαν για τις ζωντανές τους
εμφανίσεις, δούλεψα σκληρά και κέρδισα όχι μόνο την εκτίμηση τους αλλά και μια ωραία
ανθρώπινη επικοινωνία. Κοντά τους έγινα καλύτερος και απέκτησα περισσότερη
αυτοπεποίθηση στη σκηνή και εμπειρία. Το ίδιο και με την Πηγή Λυκούδη και την Αρετή
Κοκκίνου που συνεργαζόμαστε πολλά χρόνια. Με τους υπόλοιπους συναντηθήκαμε κυρίως
δισκογραφικά. Δεν είχαν απαιτήσεις με την έννοια που το θέτεις γιατί γνώριζαν την πορεία
μου και την συνέπεια που δείχνω σε ότι έχω κάνει μουσικά έως τώρα.
 
-Ξέρεις για τον Γιώργο Καγιαλίκο, η σύζυγος του είναι από την Θήβα
Δεν το γνώριζα αλλά επειδή αγαπώ και τον Καγιαλίκο και τη σύζυγο, θα τους ρωτήσω να
μάθω τώρα όλα τους τα μυστικά… (γέλια)
Παρεμπίπτοντος έχω δουλέψει ως αναπληρωτής δάσκαλος μουσικής στο 5ο
δημοτικό σχολείο
της Θήβας το σχολικό έτος 2010-11. Θυμάμαι τον κύριο Τάσο, διευθυντή τότε στο σχολείο
όπου έκανε και τον τελευταίο χρόνο της θητείας του. Εύχομαι να είναι καλά, ήταν άψογος.
-Ραδιόφωνο ακούς; Κάτι που σου αρέσει τελευταία από κάποιον δημιουργό και
λες αυτό αξίζει…
Δεν προλαβαίνω να ακούσω πολύ λόγω των ωραρίων στην πρωινή μου δουλειά. Εξάλλου τα
ραδιόφωνα στην Αθήνα παίζουν συνέχεια τους ίδιους καλλιτέχνες και τα ίδια τραγούδια,
ευτυχώς με κάποιες εξαιρέσεις. Πολλοί με ρωτούν γιατί δεν με ακούν στα ραδιόφωνα συχνά
και βλέπουν τους ίδιους καλλιτέχνες συνέχεια στην τηλεόραση. Ας το λάβουν υπ’ όψιν τους
οι υπεύθυνοι πως ο κόσμος καταλαβαίνει τι γίνεται. Τελευταία από αυτά που έχω ακούσει
ξεχωρίζω το «ένα φιλί» της Πέννυς Μπαλτατζή με την οποία βρίσκω ενδιαφέρουσα μια
μελλοντική συνεργασία, το «Βρες μου έναν άλλο» του Νίκου Μωραΐτη και του Νίκου
Μερτζάνου που τραγουδά η Γιώτα Νέγκα, την «Ομπρέλα» που ερμηνεύει ο Θοδωρής
Νικολάου σε μουσική και στίχους του Θοδωρή Λαχανά και το τραγούδι «Χρόνος κλεμμένος»
σε μουσική της Αρετής Κοκκίνου, στίχους του Ηλία Παπακωνσταντίνου και ερμηνεία της
Ελισάβετ Καρατζόλη.

-Ότι έχουμε φτάσει εδώ και χρόνια να θέλει ένας νέος μουσικός να πληρώσει ραδιοφωνικους
παράγωγους να παίξουν τα τραγούδια του δεν σε κάνει να εξαγριώνεσαι με αυτό το χάλι?
Δεν είχα ποτέ προσωπική εμπειρία στο να μου ζητήσουν χρήματα για κάτι τέτοιο. Το γιατί
δεν παίζονται ή παίζονται τα τραγούδια είναι μια αλυσίδα καταστάσεων και ανθρώπων που
όσες φορές προσπάθησα να βρω μια άκρη, έπεφτα σε τοίχο. Οπότε δεν μπορώ να σε καλύψω
σε αυτό που με ρωτάς. Ελεύθερη ραδιοφωνία υπάρχει περισσότερη στα ραδιόφωνα της
επαρχίας και στο δεύτερο πρόγραμμα (Ερα2).
Ο θρυλικός Μάνος Ελευθερίου σου έκανε την τιμή να παρουσιάσετε ραδιοφωνικά δισκογραφική σου δουλειά
όπου αποκάλεσε σοφά τη γενιά μας«καταραμένη»…
Ήμουν πολύ τυχερός που τον συνάντησα πριν φύγει. Θα ναι αμαρτία να αναπτύξω εγώ την
θέση του αυτή για την γενιά μας. Ο καθένας μας μπορεί να το νιώσει αυτό μέσα από την
προσωπική του διαδρομή.
-Είσαι απόφοιτος του τμήματος μουσικών σπουδών (Μουσικολογίας) του
Πανεπιστημίου Αθηνών, απόφοιτος σύγχρονου τραγουδιού στο Εθνικό Ωδείο Αθηνών,
πιανίστας και αναπληρωτής καθηγητής Μουσικής στην πρωτοβάθμια και
δευτεροβάθμια εκπαίδευση, δάσκαλος σύγχρονου τραγουδιού…
Πόσο μεγάλη ευθύνη είναι να μεταδίδεις γνώση κυρίως σε παιδιά?
Πολύ μεγάλη. Και να ξέρεις ότι κι εγώ διδάσκομαι από τους ίδιους τους μαθητές μου.
Αφουγκράζομαι τους παλμούς μιας ολόκληρης κοινωνίας. Μαθητεύω κι εγώ δίπλα τους.
-Καλό θα ήταν να χαμε και μεις οι ενήλικοι σε αυτήν την κοινωνία λίγο παιδεία…
Αν ο κόσμος είχε παιδεία πώς θα έκαναν κουμάντο οι λίγοι; Από την άλλη είναι θλιβερό στη
χωρά που γεννήθηκε η δημοκρατία να ζούμε δουλικά και αυτό δεν είναι τωρινό ε; Και να μην
ερμηνευτεί αυτό ως κομματική τοποθέτηση μου αλλά ξεκάθαρα ως πολιτική και μάλιστα
διαρκείας. Όπως λέει και ο στίχος του Θανάση Παπακωνσταντίνου «όσες κι αν χτίζουν
φυλακές, κι αν ο κλοιός στενεύει, ο νους μας είναι αληταριό, που όλο θα δραπετεύει». Τους
καλλιτέχνες κυρίως αυτή η τρέλα μας σώζει, η αλητεία του νου. Εκεί είμαστε πραγματικά
ελεύθεροι.
-Τι σε φοβίζει Νίκο στην καθημερινότητα που βιώνουμε?
Η έλλειψη αγάπης. Η μοναξιά.
-Ένα μήνυμα για τους αναγνώστες του exeisminima.gr?
Καλή χρονιά σε όλους. Δείξτε φροντίδα στον εαυτό σας και να αγαπάτε
ΔΙΣΚΟΓΡΑΦΊΑ:
  • Graviton – “Graviton” (Protasis Music, 2004)
  • Nikos Karakalpakis -“Turning the tide” – Digital single (Nucafe Records,2012)
  • Super Hits 2013 (collection)- “Turning the tide” (Nucafe Records, 2013)
  • Πηγή Λυκούδη, Φίλιππος Γράψας– “Εν ονόματι του χρόνου” (EMΣΕ, 2015)
  • Νίκος Καρακαλπάκης – “Άνοιξη | digital single” (Music Art Lab, 2016)
  • Nίκος Καρακαλπάκης – “Ακριβή μου καρδιά | digital single” (Music Art Lab, 2016)
  • Π.Λυκούδη , Θ.Σάλτας – “Τα πάθη της αγάπης” (Fm records, 2016)
  • Νίκος Καρακαλπάκης -“Ό,τι μας ανήκει ” (MLK, 2016)
  • Νίκος Καρακαλπάκης – “Οι Σταγόνες Της Αγάπης” (MLK, 2018)
Links :

Σχόλια από Facebook

Σχόλια

Category: ΕΛΛΑΔΑ, ΠΡΩΤΗ ΣΕΛΙΔΑ, Πρώτοσέλιδο, ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ

Απάντηση

error: Content is protected !!
shared on wplocker.com