- ΠΡΩΤΗ ΣΕΛΙΔΑ, ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ

Συνέντευξη του Δημήτρη Μητσοτάκη στο exeisminima.gr

Η ακρόαση φτάνει για να μου μιλάς... Ήταν αρχές του 1996 όταν τον είχα συναντήσει και μου είχε ριζώσει
στην μουσική μου γη αυτή την πρόταση.
Όσο μεγαλώνω και τον ακολουθώ  σαν ακροατής καταλαβαίνω τι μου είχε πει τότε. 
Υπάρχουν πρόσωπα στην ζωή που η παρουσία τους με έναν μαγικό τρόπο, σου ψιθυρίζουν με νότες στον κόσμο σου,
ότι η ουτοπία για ένα καλύτερο αύριο δεν σταμάτα να υπάρχει.
Ο Δημήτρης Μητσοτάκης μέσα από τους Ενδελέχεια, τους Ευδαίμονες, τους Ρε Καντίνι συνεχίζει να σκορπά φως στο
σκοτάδι που έχει πέσει πάνω μας.
Στιχουργός, συνθέτης και συγγραφέας. Τι σημαίνει ροκ? Δημήτρης Μητσοτάκης.
Αυτή είναι μια προσωπικότητα με ήθος που σπανίζει, όπως έλεγε και ένας κοινός μας φίλος
ο Θάνος Ανεστόπουλος από τα Διάφανα Κρίνα.
Απολαύστε τον στην κουβέντα που κάναμε ..
-Δημήτρη καταρχάς να σε ευχαριστήσω για την κουβέντα. 

Που σε βρίσκει δημιουργικά το 2020? 

Έμαθα ότι είσαι και στο στούντιο και ετοιμάζεις νέα πράγματα, ισχύει? 

-Βασικά με βρίσκει στον δρόμο. Από Θεσσαλονίκη μέχρι Κρήτη και Κύπρο, τόσο για συναυλίες όσο και για τις παρουσιάσεις του νέου μου βιβλίου με τίτλο Τα Σκισμένα Ημερολόγια http://www.toposbooks.gr/contents/books_details.php?nid=625 .

Στα διαλείμματα μπαίνω και στο στούντιο για να συνεχίσω αυτή την ιστορία με τα ψηφιακά σινγκλ που ανεβάζω στο κανάλι μου στο youtube https://bit.ly/2T0ndXi αλλά και στο spotify τα τελευταία 3 χρόνια.

-Θεωρείς πιο σημαντικό το στίχο από τη μουσική; 

-Η μουσική είναι αυτή που σε τραβάει σε ένα τραγούδι, είναι, ας πούμε, το κορμί της νιότης, τα σαγηνευτικά μάτια. Ο στίχος είναι αυτός που θα κάνει ένα κομμάτι ανθεκτικό στον χρόνο, θα το κάνει κλασικό, είναι ο νους.

-Οι παλιοί ροκάδες η παλιοί μουσικοί από αλλά είδη, λέγανε, πως 

«ο στίχος είναι ο ρουφιάνος της μουσικής.. 

-Πολύ υποτιμητικός χαρακτηρισμός για τον στίχο. Θα προτιμούσα “αδέκαστος κριτής”.



-Συνήθως
 οι συγγραφείς ζουν μέσα από τους ήρωες τους καθώς γράφουν ένα βιβλίο. 

Αν ψάξουμε στην ψυχή των βιβλίων θα βρούμε εσένα; 

-Υπάρχουν ήρωες των οποίων οι ιστορίες και οι περιπέτειες είναι αντλημένες από προσωπικά βιώματα. Υπάρχουν άλλοι που τους κατασκεύασε η φαντασία μου και βρίσκονται σε μια περιδίνηση μυθοπλαστική. Σύμφωνα όμως με την άποψη αρκετών ακόμα και η μυθοπλασία στο έργο ενός συγγραφέα είναι αποτέλεσμα προσωπικού βιώματος.

-Παιδικό βιβλίο ή ένα παραμύθι έχεις σκεφτεί να γράψεις? 

γιατί τα παιδιά είναι το πιο δύσκολο και το πιο αληθινό κοινό αναγνωστών. 

-Υπάρχουν πολλά παραμύθια μέσα στα βιβλία μου…

-Αγαπάς το ρεμπέτικο, και αυτό φαίνεται από τους Ρε Καντίνι. 

Μου είχε εκμυστηρευτεί κάποτε ο Μύθος Στέλιος Καζαντζίδης ότι ότι το προπολεμικό παίξιμο 

είναι το πιο δύσκολο είδος παιξίματος. 

Κανένας δεν μπορούσε να παίξει έτσι, εκτός από την γενιά του Μάρκου Βαμβακάρη. Ισχύει? 

-Στην εποχή μας συναντώ αρκετούς νέους μουσικούς που έχουν καταφέρει να αποτυπώσουν πιστά την συγκεκριμένη σχολή. Η πρόσβαση στις παλιές ηχογραφήσεις μέσω του youtube είναι μεγάλη ευκολία για τον νέο μουσικό. Σκέψου ότι εμείς για να βγάλουμε ένα δύσκολο σημείο από ένα τραγούδι οργώναμε το βινύλιο. Τα μουσικά γυμνάσια και τα λύκεια, από την άλλη, ξεφουρνίζουν διαρκώς ταλέντα με αισθητήριο και γνώση πράγμα που στη δική μου γενιά, πόσω δε μάλλον στην εποχή του Καζαντζίδη, δεν υπήρχαν σε τέτοια έκταση.


 Δημήτρη, Μπορεί να δημιουργηθεί ξανά ρεμπέτικο τραγούδι σήμερα ή μιλάμε

 για μουσειακό είδος, πλέον εν ετει ,2020? 

-Ρεμπέτικο με τη μορφή που ξέρουμε, όχι. Θα ήταν γραφικό, ψεύτικο, γελοίο. Έχουν αλλάξει οι κώδικες, έχει αλλάξει η γλώσσα, έχει αλλάξει η πιάτσα. Καταρχήν η μάγκικη γλώσσα δεν υφίσταται, όπως τουλάχιστον αποτυπώνεται στα παλιά ρεμπέτικα. Έχουν αλλάξει τα πάντα και κυρίως η ίδια η κοινωνία. Ίσως με την σημερινή αργκό και σημερινή θεματολογία να μπορούσε κάποιος να γράψει ένα σύγχρονο ρεμπέτικο, θα ήταν όμως;

-Έναν νέο δίσκο που ακούς αυτές τις ήμερες και θα ήθελες να το προτείνεις στους αναγνώστες? 

Andras Schiff: Franz Schubert – Sonatas & Improptus από την ECM

-Την τραγική κατάσταση που είναι το Ραδιόφωνο σήμερα πως το βιώνεις? 

-Mε θλίψη και θυμό. Οι λίστες ήταν η χαριστική βολή του μουσικού ραδιοφώνου. Ώρες ώρες έχω την αίσθηση ότι είμαστε ακόμα στη δεκαετία του ’80 και του ’90. Ειδικά οι αποκαλούμενοι ροκ σταθμοί έχουν καταντήσει πιο συντηρητικοί κι από τον σταθμό της εκκλησίας. Φτάνει πια με το “wind of change” και το “poison”. Δεν μπορώ να ακούσω μουσικό ραδιόφωνο παρά μόνο συγκεκριμένες εκπομπές στο Δεύτερο ή στον Κόκκινο.

-Δισκογραφία πλέον δεν υπάρχει ,αφού οι δισκογραφικές έθεσαν το τέλος της 

και αυτοκαταστράφηκαν. Βλέπεις στο μέλλον να επιστρέφει η παλιά εποχή? 

-Ειλικρινά δεν ξέρω τι πρόκειται να συμβεί στο μέλλον. Το ποτάμι δεν γυρίζει πίσω. Ό,τι είναι να γίνει θα πρέπει να έχει τη σφραγίδα μας νέας εποχής. Είμαι σε αναμονή, κάνοντας να νέα μου τραγούδια, χωρίς να έχω προσδοκίες.


-Ενδελέχεια,
 Ευδαίμονες, Ρε Καντίνι… 

Τα πνευματικά παιδιά του Μητσοτάκη μου έχει πει ένας φαν σου. 

Ποιο αγαπάς περισσότερο μου χε πει να σε ρωτήσω? 

Δεν γνωρίζω πάντως αν έχει απάντηση αυτή η ερώτηση… 

-Δεν κάνω διακρίσεις στα παιδιά μου (γέλια). Αγαπώ κάθε σχήμα το ίδιο δυνατά. Κάθε συγκρότημα έγινε από αγάπη και από επιθυμία να εκφράσω διαφορετικά πράγματα. Οι Ενδελέχεια άφησαν το στίγμα τους σε μια εποχή γόνιμη. Οι Ευδαίμονες πάλεψαν με την κρίση που ισοπέδωσε τα πάντα. Οι Ρε Καντίνι είναι το απάγκιο μου.

-Επιμορφωτής στη Διάβαση… θέλω να μου πεις δυο λόγια..

-Έκλεισα, αισίως, 25 χρόνια παρουσίας στον συγκεκριμένο χώρο. Έχω δει ανθρώπους να ανασταίνονται. Έχω δει το τι μπορεί να καταφέρει η ανθρώπινη θέληση. Έχω δει και τραγικές περιπτώσεις που χρειάζεται γερό στομάχι για να τις αντέξεις. Η μουσική, και η τέχνη γενικώς, βοηθάει στην προσπάθεια της απεξάρτησης. Ο κοινός στόχος, η ομάδα, οι αληθινές σχέσεις είναι απαραίτητα συστατικά μιας διαρκούς μάχης ενός πρώην τοξικομανή με τα φαντάσματα του παρελθόντος.

-Εχω δει ότι γίνεται στο ΚΕΘΕΑ σπουδαία δουλειά. 

Οι μαχητές της ζωής, δίνουν τον δικό τους αγώνα,μακριά από τις εξαρτήσεις.

Πόσο έτοιμη όμως είναι η κοινωνία, να τους δεχτεί αυτούς τους ανθρώπους ξανά στους κόλπους της? 

Γίνονται προσπάθειες ωστόσο υπάρχει ακόμα προκατάληψη από μια μερίδα του κόσμου, που συνήθως αποτελεί και το πιο συντηρητικό κομμάτι αυτής της κοινωνίας. Όταν όμως το πρόβλημα χτυπήσει και την δική τους πόρτα συνήθως αλλάζουν τρόπο σκέψης και συμπεριφοράς. Δυστυχώς για πολλούς το πρόβλημα δεν υπάρχει αν δεν το βιώσουν οι ίδιοι.

 

-Διαβάζω μια ωραία ήμερα, την πραξικοπηματική Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου 

της κυβέρνησης, για την κατάργηση το αυτοδιοίκητου του ΚΕΘΕΑ. 

Τραγική κίνηση… όμως η κοινωνία αντέδρασε με χιλιάδες μηνύματα συμπαράστασης. 

-Ήταν μια κίνηση με στοιχεία αυταρχισμού. Η συμπαράσταση ήταν μεγάλη και συγκινητική. Δεν θέλω να πω περισσότερα καθώς ακόμα είμαστε σε αναμονή.

 φτώχεια λένε είναι η μεγαλύτερη βια στο σήμερα. 

Αυτή η βια τροφοδοτεί και τον φασισμό.. Σε ανησυχεί? 

-Ανησυχώ για την παγκόσμια κατάσταση. Ο ξεριζωμός ανθρώπων λόγω φτώχειας και λόγω πολέμων είναι μια σύγχρονη μάστιγα. Αποτέλεσμα αυτού είναι η άνοδος των φασιστικών και ρατσιστικών συμμοριών, υπό μορφή κομμάτων. Χρειάζεται επαγρύπνηση και διαρκής ενημέρωση. Ωστόσο υπάρχει και μια ζωή που πρέπει να ζήσουμε, δεν μπορούμε να ζούμε συνεχώς μέσα στον φόβο και την ανησυχία. Πρέπει να βρούμε την ισορροπία μας. Αν δεν είμαστε εμείς καλά δεν μπορούμε να αφυπνίσουμε κανέναν.

-Στα social media που μπορεί να μαθαίνει κάποιος τα νέα σας? 

-Στη σελίδα μου στο fb https://www.facebook.com/dimitris.mitsotakis/ και για τις νέες μου κυκλοφορίες στην σελίδα μου στο youtube.

-Ένα μήνυμα για τους αναγνώστες μας?

-Όταν κάνεις όνειρα να μην ακούς κανένα…

https://www.youtube.com/watch?v=2qKsi4jy9kU

Πούλιος Παναγιώτης.