- ΑΡΘΡΑ

Αυτά τα Χριστούγεννα, φόβε μου…

651645

Αγαπημένη μου <<Μοναξιά>>,

Ποιος να μου το έλεγε, ότι μετά από τόσα χρόνια, θα μίλαγα ακόμα για σένα, πόσο μάλλον θα σου έγραφα και γράμμα.

Συναντηθήκαμε για πρώτη φορά στο μαιευτήριο. Την ώρα που γεννήθηκα  ξέρεις , μαζί με μένα ήρθες στο κόσμο και εσύ. Εκεί που έψαχνα τη μαμά μου, για να μην νιώθω τόσο μόνη, ανάμεσα σε τόσα άλλα μωρά.

Όσο μεγάλωνα, άρχισες να με τρομάζεις ακόμα  περισσότερο.

<<Σε ένιωθα μέσα στο πλήθος, κανένας δεν άκουγε τα λόγια μου, δεν μέτραγε τους χτύπους της καρδιάς μου και δεν άπλωνε το χέρι του να πιάσει το δικό μου. Βάδιζαν πλάι μου , πολλές φορές, σπρώχνοντας με για να περάσουν>> είπε ο Γιάννης Ρίτσος.

Τότε ήταν που εγώ, προσπαθούσα να έρθω σε επικοινωνία μαζί σου. Σου έκανα ερωτήσεις αλλά δεν ήθελα να πάρω απάντηση. Έτσι λοιπόν βιάστηκα και έκανα επιπόλαιες κινήσεις .Έβαλα μη ουσιαστικούς ανθρώπους στη ζωή μου, μόνο και μόνο για να μην είσαι η μοναδική μου φίλη.  Εσύ, το μόνο που έκανες , ήταν να βρεις την ευκαιρία και να μου δείξεις την δύναμη που είχες επάνω μου.

Μάθε πως αν δεν σε φοβόμουν τόσο, δεν θα ονειρευόμουν, να κάνω μια μεγάλη οικογένεια και δεν θα είχα τόσους φίλους. Κοίτα λοιπόν, να είσαι εδώ,  με λιγότερο θόρυβο και απλά να παρατηρείς . Συμβούλεψε με απλώς και άσε με να αποφασίσω εγώ για τη ζωή μου.

Σου υπόσχομαι ότι, αυτά τα Χριστούγεννα , δεν θα υπάρχει ούτε μια θέση για σένα στο γιορτινό μου τραπέζι. Πολύ απλά … βρήκα το θάρρος !

xmas-708

Παναγιώτα Βυλλιώτη

Δημοσιογράφος
Ολα τα άρθρα από Παναγιώτα Βυλλιώτη

Αφήστε μια απάντηση