- ΘΗΒΑ, ΠΡΩΤΗ ΣΕΛΙΔΑ, ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ

Νόνα Βουδούρη

Ξεκίνησε να τραγουδά από το σχολείο και σήμερα είναι επαγγελματίας τραγουδίστρια διαγράφοντας τα τελευταία χρόνια μια σταθερά ανοδική πορεία. Tην έχουν χαρακτηρίσει ως φωνή έκπληξη και μια φωνή που θα ακουστεί πολύ τα επόμενα χρόνια. Στην τελευταία της εμφάνιση, την παράσταση “Με Κόκκινο κραγιόν”  η ΝΟΝΑ ΒΟΥΔΟΥΡΗ τραγουδά τους πιο ερωτικούς στίχους από την παγκόσμια μουσική δισκογραφία. Εχει συνεργαστεί με σπουδαίους καλλιτέχνες και το 2010  αναμένεται να κυκλοφορήσει η πρώτη της δισκογραφική δουλειά, ενώ όλα αυτά τα χρόνια δεν παραλείπει να επιστρέφει τακτικά στη πόλη της Θήβας και επιθυμεί μετά από χρόνια να ξανατραγουδήσει για τους φίλους της.

Η Νόνα Βουδούρη μιλάει στο exeisminima.gr για την πορεία της όλα αυτά τα χρόνια αλλά και για τα σχέδια της για τη νέα χρονιά.

-Νόνα Χρόνια Πολλά με υγεία και κάθε επιτυχία σου ευχόμαστε αρχικά, ξανασυναντιόμαστε μετά από χρόνια  και από μια πρώτη δική σου  συνέντευξη που είναι αποτυπωμένη σε χαρτί.

-Χρόνια Πολλά σε όλο τον κόσμο, τη θυμάμαι την πρώτη μου συνέντευξη, την έχω κρατήσει μάλιστα, ήταν την περίοδο που είχα τελειώσει το σχολείο και συμμετείχα σε μουσικά σχήματα της πόλης. Στη συνέχεια έκανα το μεγάλο βήμα, κατέβηκα στην Αθήνα, σπούδασα σύγχρονο τραγούδι στο Εθνικό Ωδείο με τηνΑ.Διαμαντοπούλου, κλασσικό με τον Π.Δήμα και  άρχισα να μαζεύω γνώση και εμπειρία δίπλα σε μεγάλους καλλιτέχνες με ρεπερτόριο ρεμπέτικο και  έντεχνο.

-Πές μας λίγα λόγια γι αυτές τις συνεργασίες;

-Συνεργάστηκα και στη σκηνή αλλά και σε δισκογραφικές δουλειές με τον Γεράσιμο Ανδρεάτο, τη Λένα Αλκαίου, τον Βαγγέλη Γερμανό, το Βασίλη Λέκκα, τον Γιάννη Σπάθα, τον Παντελή Θαλασσινό, τον Παντελή Θεοχαρίδη. Δισκογραφικά συνεργάστηκα επίσης με την Ευγενία Μανωλίδου στο λυρικό δράμα “Επος” και με τον Γιώργο Τσακίρη στον αγγλόφωνο δίσκο ‘Songs  of innosence and experience”  σε ποίηση W.Blake που κυκλοφόρησε στην Αγγλία.

-Μήπως ήρθε η ώρα και για τη δική σου δισκογραφική δουλειά;

-Είναι έτοιμη και αναμένουμε να κυκλοφορήσει μέσα στο 2010. Συμμετέχουν συνθετικά και στιχουργικά ο Γιάννης Σπάθας, ο Παντελής Θαλασσινός, ο Θοδωρής Παυλάκος, η Ιρις Λουκά, ο Ακος Δασκαλόπουλος, ο Βαγγέλης Κωνσταντινίδης και άλλοι, ενώ συμμετέχει σε ένα ντουέτο ο Βασίλης Λέκκας.

-Μίλησε μας για το μουσικό σχήμα με τον Β.Αλεξίου  αλλά και για την παράσταση της Δ.Σωτηροπούλου “Με κόκκινο κραγιόν” και την συμμετοχή σου σε αυτήν;


-Με τον Βαγγέλη Αλεξίου δημιουργήσαμε ένα Rock Alternative group με ρεπερτόριο ελληνικό και ξένο rock και συμμετέχουμε σε διαφορες μουσικές σκηνές της Αθήνας. Είναι ένας εξαιρετικός τραγουδιστής που είμαι σίγουρη ότι στο μέλλον θα έχει σημαντική πορεία. Από τον Ιανουάριο θα εμφανιζόμαστε σε μια καινούργια μουσική σκηνή στο Γκάζι το “Gasbah”.

H εμπειρία μου από την συμμετοχή μου στην παράσταση της Δέσποινας Σωτηροπούλου “Με κόκκινο κραγιόν”  είναι (δεν λέω ήταν γιατί συζητάμε να συνεχιστεί και στην Αθήνα αλλά και εκτός) υπέροχη. Το ευχαριστήθηκα πολύ γιατί είχα την ευκαιρία να κάνω την επιλογή των τραγουδιών που φροντίσαμε να είναι θεματικά σε συγγένεια με τα κείμενα κι έτσι επέλεξα πολύ αγαπημένα μου τραγούδια. Η Δέσποινα Σωτηροπούλου κατάφερε να κάνει μια παράσταση που ενώνει το θέατρο, τη μουσική, την ποίηση, την λογοτεχνία και τον χορό κι εύχομαι να συνεχιστεί. Καταφέραμε να δημιουργήσουμε την ατμόσφαιρα που ονειρευτήκαμε και δέσαμε πολύ καλά μεταξύ μας.

-Η Θήβα δεν διαθέτει μουσικές σκηνές και ανάλογους χώρους. Θα μπορούσε ενα σταθεί σε μια μικρή πόλη μουσική σκηνή και είναι στα σχέδια σου να τραγουδήσεις για τους φίλους σου μετά από χρόνια;

-Αν και ζω τα τελευταία χρόνια στην Αθήνα, μπορώ να πω ότι δεν νιώθω ότι έχω φύγει από τη Θήβα κι έρχομαι με την πρώτη ευκαιρία, όχι πάντως όσο συχνά θα ήθλελα λόγω υποχρεώσεων. Αν μου δοθεί η ευκαιρία θα ήθελα πολύ να κάνω μερικές εμφανίσεις στη Θήβα, είναι πάντα πολύ όμορφα να τραγουδάω εδώ. Πιστεψε με νιώθω πιο άνετα από οπουδήποτε αλλού, συγκινούμαι και είναι παράλληλα η επαφή με τους ανθρώπους που μεγάλωσα και λυτρωτική.

Θυμάμαι ότι πριν μερικά χρόνια η Θήβα είχε 2-3 μουσικές σκηνές. Δεν αρνούμαι ότι εποχές σήμερα έχουν αλλάξει, τα πράγματα είναι σαφώς πιο δύσκολα, αλλά νομίζω ότι μια τουλάχιστον μουσική σκηνή στη πόλη θα μπορούσε να σταθεί. Η έστω ένα από τα υπάρχοντα μπαράκια θα μπορούσε να έχει lives. Mαθαίνω επίσης για πολλά ταλαντούχα παιδιά. Είναι κρίμα και γι αυτά αλλά και για τον κόσμο που διψάει να μην γίνονται πράγματα στη πόλη, είμαι όμως αισιόδοξη ότι κάτι θα γίνει.

-Νόνα σε ευχαριστούμε και  σου ευχόμαστε κάθε επιτυχία τη νέα χρονιά

-Κι εγώ ευχαριστώ κι εύχομαι στο exeisminima.gr να συνεχίσει  και τη νέα χρονιά να μας φέρνει, έστω διαδικτυακά πιο κοντά με την πόλη μας.

Αφήστε μια απάντηση