- ΑΘΛΗΤΙΚΑ

Ο Θηβαίος Εμμανουηλίδης μιλά στο SDNA: «Να καθιερωθώ πρώτα στον Παναθηναϊκό και μετά όλα τα άλλα…

Ο Δημήτρης Εμμανουηλίδης στην πρώτη μεγάλη συνέντευξη της καριέρας του μιλάει για τα πρώτα ποδοσφαιρικά του βήματα, για τον ερχομό του στο Κορωπί, για το… όχι στον Ολυμπιακό ενώ αναφέρεται και στους στόχους που έχει από δω και πέρα με την φανέλα του Παναθηναϊκού.

Μια μέρα πριν ολοκληρωθεί ο δανεισμός του από τον Πανιώνιο, ο Δημήτρης Εμμανουηλίδης άνοιξε την καρδιά του στο SDNA.

Στο πρώτο κομμάτι της συνέντευξής του μιλάει για τα πρώτα ποδοσφαιρικά του βήματα, αλλά και τις δυσκολίες που αντιμετώπισε μέχρι στιγμής στην καριέρα του.

Τι λέει για το… όχι στον Ολυμπιακό, αλλά και για το… πείσμα του που τον έχει βοηθήσει να τα καταφέρει.

Όλα στη συνέντευξη που ακολουθεί:

Που έκανες τα πρώτα ποδοσφαιρικά σου βήματα;

 «Θυμάμαι τον εαυτό μου να παίζει ποδόσφαιρο από 6-7 ετών. Ο πατέρας μου με πήγαινε στον Αλίαρτο. Τότε δεν έκανα προπονήσεις, αλλά μου άρεσε να βλέπω τους μεγαλύτερους να παίζουν. Χαρακτηριστικά θυμάμαι να έχω μια μπάλα, να… μπουκάρω στο γήπεδο και να κάνω σουτ, ψαλιδάκια και κωλοτούμπες (σ.σ. γέλια). Από τότε ο πατέρας μου είχε στο μυαλό του ότι μπορώ να παίξω μπάλα. Ήταν το ένστικτο του πατέρα που λέμε. Στον Αλίαρτο έπαιξα μέχρι το παιδικό. Στην ομάδα αυτή είχα την τύχη να έχω προπονητή τον κ. Βαγγέλη, ο οποίος είναι πάντα δίπλα μου και τον αγαπώ σαν δεύτερο πατέρα».

Για πρώτη φορά στις ακαδημίες του Παναθηναϊκού πήγες το 2011; Τι συνέβη και τελικά δεν πήγες από τότε;

«Πήγα και έκανα δοκιμαστικό στον Παναθηναϊκό για 2 μέρες. Μας ειδοποίησαν μετά από λίγες μέρες ότι δεν θα με πάρουν, διότι έλεγαν ότι χρειάζεται να φτιάξω το σώμα μου. Από τότε άρχιζα να δουλεύω πιο εντατικά».

«Από τα 6-7 ο πατέρας μου κατάλαβε ότι θα παίξω ποδόσφαιρο»

Μετά από τον Αλίαρτο ποιο ήταν το επόμενο βήμα;

«Στη συνέχεια μετακομίσαμε στη Θήβα, λόγω της δουλειάς του πατέρα μου. Εκεί άρχιζα να παίζω στις ακαδημίες του Ιόλαου. Μέχρι τα 10 μου. Στο σημείο εκείνο αποφάσισα με τον πατέρα μου να κάνουμε ένα βήμα παραπάνω. Έτσι στα 13 άρχιζα να παίζω σε μια αντρική ομάδα. Ξεκίνησα από β΄ τοπικό με την ομάδα του Ιωνικού Αστέρα Θήβας. Έπαιξα κάποια ματς και θυμάμαι ότι όλοι έλεγαν τα καλύτερα. Παράλληλα ήμουν και στη Μικτή Βοιωτίας.

Για δύο χρόνια έπαιζα εκεί. Τότε θυμάμαι ότι είχαν έρθει αρκετές ομάδες από Α΄ και Β΄ τοπικό και είχαν πει στον πατέρα μου ότι με θέλουν. Τελικά επέλεξα να πάω στα Λεύτρα και στη συνέχεια στο Ακραίφνιο. Εκεί ήταν προπονητής ένας πολύ καλός φίλος του πατέρα μου ο κ. Άγγελος Κυριάκου. Στα Λεύτρα ο πρόεδρος με ήθελε πάρα πολύ και θυμάμαι τότε ότι μου είχε κάνει δώρο ένα ζευγάρι παπούτσια για να με πείσει (σ.σ. γέλια).

Σε ένα ματς απέναντι στο Σχηματάρι αν θυμάμαι καλά είχαν ειδοποιήσει τον κ. Άγγελο Κυριάκου, ότι θα έρθουν να με δουν από τον Παναθηναϊκό ο κ. Μάρκος και κ. Μπατσινίλας. Με είχαν δει και στις μικτές και με είδαν και σε αυτό το ματς. Μάλιστα είχα βάλει και δύο γκολ σε αυτό το παιχνίδι και έτσι ειδοποίησαν τον πατέρα μου να πάω για δοκιμαστικό στο Κορωπί για μία εβδομάδα.

Από την πρώτη προπόνηση ειδοποίησαν τον πατέρα μου ότι με θέλουν. Επειδή ο πατέρας μου είχε κουραστεί να κάνει επί 1,5 μήνα Θήβα   – Αθήνα – Αθήνα – Θήβα, ζήτησε από τον κ. Μάρκο να βρει ο Παναθηναϊκός κάποιο σπίτι σε μένα. Έτσι μετά από λίγο καιρό πήγα εσώκλειστος στο Κορωπί , όπου ήμουν και σε σχολείο εκεί κοντά. Στον κ. Μάρκο και στον κ. Μπατσινίλα χρωστάω πολλά και το ευχαριστώ είναι λίγο».

Έχεις περάσει από… χίλια κύματα παρότι είσαι ακόμα μικρός. Τι σε κράτησε στο να συνεχίσεις να κυνηγάς το όνειρο σου;

«Το καλό ήταν ότι είχα ανθρώπους δίπλα μου που με πίστευαν πιο πολύ από ότι εγώ τον ίδιο μου τον εαυτό. Αυτοί με βοηθούσαν και μου έδιναν κίνητρο για να παλέψω. Με τον τρόπο αυτό έβρισκα τη δύναμη και ξεπερνούσα κάθε απόρριψη. Όταν ο Παναθηναϊκός με επέλεξε τότε, ήταν μια δικαίωση για μένα αλλά και για όλους όσους με πίστευαν».

«Χρωστάω πολλά στον κ. Μάρκο και στον κ. Μπατσινίλα»

Είχε ακουστεί ότι λίγο πριν βγάλεις το δελτίο σου με τον Παναθηναϊκό ότι είχε γίνει κάποια προσέγγιση από τον Ολυμπιακό. Τι συνέβη τότε και ποιος ήταν ο λόγος που έμεινες στον Παναθηναϊκό;

«Ο κ. Αμανατίδης είχε μίλησε με τον πατέρα μου την ημέρα που θα υπέγραφα με τον Παναθηναϊκό και του είχε πει ότι θέλουν να με εντάξουν στο ρόστερ τους. Εγώ συζήτησα με τον πατέρα μου και του είπα: «Δεν τους εμπιστεύομαι, δεν ξεχνάω ότι με απέρριψαν τρεις φορές». Επίσης δεν μπορούσα να μην σκεφτώ ότι ο μπαμπάς είχε δώσει τον λόγο του στον κ. Μάρκο. Ήταν σαν να τον είχα δώσει και εγώ. Γι΄ αυτό και επέλεξα τον Παναθηναϊκό».

Τη σεζόν 2016-17 είχες πολύ καλή παρουσία, η οποία σου άνοιξε τον δρόμο για την Εθνική. Πως ένιωσες γι΄ αυτή την επιτυχία;

«Η αλήθεια είναι ότι εκείνη τη χρονιά είχα πάει πολύ καλά. Είχα βάλει 20 γκολ και είχα άλλες τόσες ασσίστ. Επίδοση που ούτε εγώ περίμενα να έχω. Η πρώτη μου κλήση στην Εθνική ήταν μια… περιπέτεια. Θυμάμαι λοιπόν ότι είχαν γίνει κανονικά οι κλήσεις και δεν ήμουν μέσα. Την ημέρα εκείνη παίζαμε με τον Ολυμπιακό και μου είχαν πει από την ομάδα ότι θα έρθουν να με δουν από την Εθνική.

Σε εκείνο το ματς ο κ. Γεωργόπουλος με είδε να βάζω δύο γκολ και τελικά με κάλεσε. Με τον πατέρα μου τότε κάναμε αγώνα δρόμου και τελικά καταφέραμε  να βγάλουμε το διαβατήριο σε μια μέρα. Είχαμε προκριματικά στην Ανδόρα τότε. Έπαιξα στο ματς και μπορώ να σας πω ότι το συναίσθημα που ένιωσα ήταν ανεπανάληπτο. Στο λέω και πραγματικά ανατριχιάζω τώρα».

Μετά από μια δύσκολη σεζόν και συγκεκριμένα το καλοκαίρι του 2017 υπογράφεις το πρώτο σου επαγγελματικό συμβόλαιο με τον Παναθηναϊκό. Ποιο ήταν το παρασκήνιο πίσω από αυτό;

« Όπως είπα και πιο πάνω είχα κάνει μια παραγωγική σεζόν. Γύρω στο Πάσχα λοιπόν και μετά από ένα ματς με την ΑΕΚ ήρθε ο κ. Φύσσας και μου είπε ότι έχουν αποφασίσει με τον κ. Λυμπερόπουλο να υπογράψω το καλοκαίρι συμβόλαιο με την πρώτη ομάδα. Εγώ ήμουν  θετικός γενικά και ήθελα να παίξω στον Παναθηναϊκό.

«Τα λόγια του κ. Φύσσα με έπαιξαν ρόλο στην απόφαση μου»

Η αλήθεια είναι ότι πριν υπογράψω το καλοκαίρι εκείνο εμφανίστηκαν 2-3 ομάδες από το εξωτερικό που θέλησαν να πληρώσουν τα τροφεία και να με πάρουν, αλλά εγώ θέλησα να μείνω για να παίξω. Σημαντικό ρόλο και στην απόφαση μου αυτή έπαιξαν και τα λόγια του κ. Φύσσα: «Εγώ σε εμπιστεύομαι, θέλω να μείνεις στον Παναθηναϊκό και είμαι σίγουρος ότι θα φτάσεις ψηλά».  Ο άνθρωπος αυτός με έχει βοηθήσει πολύ έως τώρα».

Αφού υπέγραψες το πρώτο σου συμβόλαιο έρχεται η πρώτη προετοιμασία με τον Μαρίνο Ουζουνίδη. Ποια είναι τα συναισθήματα σου;

«Η χρονιά εκείνη από θέμα παραγωγικότητας ήταν πάρα πολύ καλή. Παρότι δεν είχα παίξει σε όλα τα ματς είχα βάλει 20 γκολ αγωνιζόμενος στα δεξιά. Η αλήθεια είναι ότι ψυχολογικά ήμουν προετοιμασμένος, καθώς ο κ. Φύσσας με είχε ενημερώσει ότι θα πάω προετοιμασία με την πρώτη ομάδα. Είχα ένα άγχος αλλά την ίδια στιγμή είχα στο μυαλό μου πως όλο αυτό είναι μια ευκαιρία για να δείξω ότι αξίζω. Σίγουρα ένιωθα περίεργα που έκανα προπόνηση με παίκτες όπως ο Ζέκα. Βέβαια, οφείλω  να ομολογήσω ότι όλα τα παιδιά με βοήθησαν από την αρχή και με έκαναν να νιώσω σαν να είμαι χρόνια στην ομάδα».

Ποια ήταν η συμβουλή του κ. Ουζουνίδη τότε και γενικότερα ποια είναι η γνώμη σου;

«Ο κ. Ουζουνίδης ήταν ο άνθρωπος  που με ανέβασε στην πρώτη ομάδα. Του χρωστάω πολλά. Είναι ο άνθρωπος  ο οποίος με έβαλε να παίξω και αυτό δεν θα το ξεχάσω ποτέ. Στην προετοιμασία τότε θυμάμαι να μου λέει: «Θέλω να μου δείξεις τι αξίζεις». Η φράση αυτή με έκανα να πεισμώσω και προσπάθησα να τα δώσω όλα. Ο κ. Μαρίνος  μου έδινε πολλές συμβουλές στην προετοιμασία αυτή.  Με βοήθησε να βελτιωθώ τόσο αγωνιστικά όσα και σαν άνθρωπος».

«Γι΄ αυτό είπα “όχι” στον Ολυμπιακό»

Στις 29/11/2017 κάνεις το ντεμπούτο σου κόντρα στην Παναχαϊκή για το Κύπελλο. Πως το βίωσες όλο αυτό;

«Το συναίσθημα ήταν μοναδικό. Ήταν ένα όνειρο, το οποίο γινόταν πραγματικότητα. Βέβαια ήταν κάτι που γενικά περίμενα. Ειδικά σε ένα τέτοιο παιχνίδι. Όταν με σήκωσε ο κ. Μαρίνος για προθέρμανση πάγωσα, αλλά μετά σκέφτηκα ότι πρέπει να μπω μέσα και να αποδείξω ότι αξίζω. Μπήκα, πήγα να βάλω γκολ, αλλά ήμουν άτυχος (σ.σ. γέλια)».

Λίγο καιρό αργότερα έκανες και το ντεμπούτο σου στο πρωτάθλημα, κόντρα στον Πανιώνιο;

«Ναι ήμουν πολύ χαρούμενος και ήταν κάτι που ήθελα πολύ. Μάλιστα πριν λίγες μέρες στον Πανιώνιο μίλαγα με τον Κόρμπο και του θύμισα το τάκλιν που του είχα κάνει τότε και μου τα είχε… χώσει. Τώρα φυσικά μετά από τόσο καιρό γέλαγε».

Η χρόνια εκείνη ήταν μια δύσκολη για τον Παναθηναϊκό. Εσύ πως το έζησες όλο αυτό;

«Αυτό που είχα ζήσει τότε ήταν κάτι πρωτόγνωρο. Η αλήθεια είναι ότι εμείς μεταξύ μας ήμασταν καλά. Το κλίμα ήταν οικογενειακό και προσπαθούσαμε όλα αυτά να μην τα σκεφτόμαστε. Εγώ προσπαθούσα να σκέφτομαι μόνο το γήπεδο και την μπάλα».  

Καλοκαίρι του 2018. Ο Γιώργος  Δώνης έρχεται στον Παναθηναϊκό. Πας στην προετοιμασία και βλέπεις σχεδόν όλους τους συμπαίκτες σου από την Κ-20.

«Η αλήθεια είναι ότι ήταν η δεύτερη προετοιμασία για μένα. Το πρωτόγνωρο ήταν που έβλεπα όλους τους συμπαίκτες μου από την Κ-20. Παρά το γεγονός ότι οι έμπειροι παίκτες ήταν λίγοι η προετοιμασία ήταν πραγματικά τοπ επιπέδου. Πήγε πολύ καλά και όλοι μείναμε ευχαριστημένοι».

Ποια ήταν τα πρώτα λόγια του Δώνη όταν μαζευτήκατε στην προετοιμασία τότε;

«Μας είπε να μην σκεφτόμαστε τίποτα, να το χαρούμε όλο αυτό ενώ μας τόνισε ότι μας έχει απόλυτη εμπιστοσύνη. Ταυτόχρονα, μας έλεγε συνέχεια να δίνουμε το 100 % μέσα στο γήπεδο και πως αν γίνει αυτό ήταν σίγουρος ότι θα καταφέρουμε να κάνουμε μια καλή σεζόν».

Το γεγονός ότι έπρεπε να σηκώσετε στις πλάτες σας όλο αυτό το βάρος, σε σένα λειτούργησε αρνητικά ή θετικά;

«Αυτό πιστεύω ότι έχει να κάνει καθαρά με τον άνθρωπο. Σε εμένα προσωπικά όλο αυτό λειτούργησε πιο πολύ σαν κίνητρο. Το είδα σαν μια ευκαιρία για να δώσω το 100% και να κάνω ότι μπορώ για να καθιερωθώ στην ομάδα του Παναθηναϊκού».

Πολλοί το καλοκαίρι εκείνο έλεγαν ότι ο Παναθηναϊκός είναι φαβορί για τον υποβιβασμό. Εσείς μεταξύ σας τι λέγατε;

 «Εμείς βλέπαμε και από τις προπονήσεις  και από τα  φιλικά ότι η ομάδα θα πάει πολύ καλά στο πρωτάθλημα. Εμείς φυσικά τα διαβάζαμε όλα αυτά, αλλά δεν δίναμε καθόλου σημασία. Βασικά σκεφτόμασταν πριν μπούμε σε κάθε ματς: «Πάμε να τους κλείσουμε το στόμα».

«Μας πείσμωναν όλα αυτά που ακούγαμε περί υποβιβασμού»

Πρώτη αγωνιστική κόντρα στην Ξάνθη. Η ομάδα κερδίζει 0-1, αλλά εσύ έχεις μια έντονη στιγμή μετά το τέλος του αγώνα. Τι συνέβη τότε;

«Μην μου το θυμίζεις αυτό, έπρεπε να το είχα βάλει τότε  (σ.σ. γέλια). Θυμάμαι ότι μπήκα αλλαγή στο 89ο λεπτό της αναμέτρησης και ο κ. Δώνης μου είπε : «Μπες μέσα, η άμυνα είναι ανοιχτή και απλά κάνε τη δουλειά σου».  Είχα αγχωθεί λίγο, αλλά μόλις μπήκα μέσα στο γήπεδο μου έφυγε. Βρέθηκα δύο φορές τετ α τετ, αλλά τελικά δεν κατάφερα να σκοράρω. Ηταν και η απειρία. Το ξέσπασμα που είχα μετά ήταν πιο πολύ νεύρα διότι δεν κατάφερα να δικαιώσω τον προπονητή μου, που με επέλεξε».

Είκοσι μέρες μετά έρχεται η δικαίωση στο ματς με την Λαμία, που μπαίνεις στο 57΄ και σκοράρεις.

«Θυμάμαι ότι σηκώνομαι για ζέσταμα και λέω στον εαυτό μου: «Αν μπω μέσα σήμερα και χάσω ότι έχασα και με την Ξάνθη, θα την κόψω μόνος μου την μπάλα» (σ.σ. γέλια). Τελικά μπήκα μέσα βάλαμε ένα πολύ ωραίο γκολ, μετά από μία ωραία ασσίστ του «Κάμπε». Με τον πανηγυρισμό αυτό ήθελα να πω ένα ευχαριστώ στον προπονητή μου, που με εμπιστεύτηκε».

Η χρονιά εκείνη ήταν πολύ καλή για σένα 4 γκολ και 3 ασσίστ με την πρώτη ομάδα, 20 γκολ/10 ασσίστ με την Κ-20 του Παναθηναϊκού και πολύ καλές εμφανίσεις και γκολ με την Εθνική. Τότε υπογράφεις νέο συμβόλαιο αλλά η ομάδα σου προτείνει να δοθείς δανεικός. Σωστά;

«Όταν με φώναξαν οι άνθρωποι του Παναθηναϊκού για να επεκτείνω τη συνεργασία μου ένιωσα πολύ χαρούμενος. Έβλεπα την ομάδα ότι με εμπιστεύεται και πως είναι έτοιμη να μου δώσει πρωταγωνιστικό ρόλο τη νέα σεζόν. Υπέγραψα χωρίς καν να κοιτάξω τους όρους και τα ποσά. Πίστεψα στο πλάνο.

«Πίστεψα στο πλάνο και υπέργαψα χωρίς να κοιτάξω όρους και ποσά»

 Μάλιστα τότε είχα αρνηθεί και πρόταση από το εξωτερικό για να μείνω στην ομάδα. Παρόλα αυτά όμως και για διάφορους λόγους φαινόταν ότι δεν θα έχω τον ρόλο που ήθελα και αποφασίσαμε με τον προπονητή μου να πάω σε μία ομάδα, στην οποία θα έχω πρωταγωνιστικό ρόλο. Αποφάσισα λοιπόν  να πάω στον Πανιώνιο, καθώς θεωρούσα ότι είναι ένας ιστορικός σύλλογος, ο οποίος με πίστεψε και μου έδειξε από την αρχή ότι θα έχω πρωταγωνιστικό ρόλο».

Ποια είναι η γνώμη σου για τον Γιώργο Δώνη;

«Ο κ. Δώνης ήταν από την πρώτη στιγμή δίπλα μου και μου έδειξε ότι με πιστεύει. Μάλιστα μου είχε αναφέρει ότι έχω πολλά κοινά χαρακτηριστικά στο παιχνίδι του με τον γιο του, τον Τάσο. Ήταν πάντα πολύ κοντά μου και μου έδινε συμβουλές σε ποδοσφαιρικό επίπεδο και όχι μόνο».

Η επιστροφή σου στον Παναθηναϊκό είναι δεδομένη. Πως το βλέπεις εσύ όλο αυτό;

« Εμένα στόχος μου είναι να μείνω, να καθιερωθώ και να προσφέρω πράγματα στον σύλλογο. Θέλω να κάνω μια παραγωγική σεζόν. Φυσικά είναι όνειρο μου να κατακτήσω έναν τίτλο με την ομάδα που ανδρώθηκα ποδοσφαιρικά. Νιώθω χαρούμενος καθώς ο κ. Αλαφούζος με πιστεύει, μιας και αυτός ήθελε να επιστρέψω στην ομάδα τώρα. Επίσης θέλω να πω ότι κατά τη διάρκεια της χρονιάς επικοινώνησε 2-3 φορές μαζί μου δείχνοντας έμπρακτα ότι ενδιαφέρεται. Θέλω να πιστεύω ότι αυτό είναι ένα δείγμα πως ο σύλλογος με πιστεύει και θα με στηρίξει έμπρακτα».

Στον Παναθηναϊκό έρχεται ένας ξένος προπονητής, ο Πογιάτος. Σε προβληματίζει αυτό;

«Όχι, αν εγώ δουλέψω σωστά και δείξω τι μπορώ να κάνω, τότε ο προπονητής θα μου δείξει την εμπιστοσύνη που πρέπει. Στο χέρι μου είναι λοιπόν».

«Δεν με προβληματίζει η έλευση του νέου προπονητή – Θα δουλέψω για να αποδείξω ότι αξίζω»

Σου δημιουργεί άγχος η πίεση που υπάρχει στην Ελλάδα;

«Όχι η αλήθεια είναι ότι δεν μου δημιουργεί καμία πίεση. Αντίθετα μου δημιουργεί κίνητρο».

Εσύ έχεις ως όνειρο να καθιερωθείς στον Παναθηναϊκό. Τι κάνεις γι΄ αυτό;

«Η αλήθεια είναι ότι προσπαθώ να κάνω μια ζωή όπως πρέπει για έναν επαγγελματία.. Εγώ δηλαδή πέρα από την προπόνηση με την ομάδα προπονούμαι και μόνος μου πολλές ώρες την ημέρα, ώστε να βελτιωθώ»

Συγκλονίζει ο Εμμανουηλίδης στο SDNA: «Ο χαμός της μητέρας μου με άλλαξε, έγινα πιο δυνατός»

Συγκλονίζει ο Δημήτρης Εμμανουηλίδης στο δεύτερο κομμάτι της συνέντευξης του στο SDNA μιλάει για τον ξαφνικό χαμό της μητέρας του, για το πόσο τον βοήθησε ο Παναθηναϊκός και το ποδόσφαιρο.

Τι λέει για την Εθνική ομάδα, για τον παίκτη – πρότυπο που έχει από τον Παναθηναϊκό, αλλά και για το γεγονός ότι συμπεριλήφθηκε στα 50 μεγαλύτερα ταλέντα του κόσμου από την UEFA.

Ακολουθεί το δεύτερο κομμάτι της συνέντευξης του:

Τον Ιανουάριο του 2017 έχασες τη μαμά σου. Πόσο σε άλλαξε αυτή η απώλεια; Έγινες πιο δυνατός μετά από αυτό;

«Η αλήθεια είναι ότι δεν το περίμενα. Ήταν βράδυ όταν το έμαθα. Ο πατέρας μου με πήρε τηλέφωνο και μου είπε ότι η μαμά ήταν σε κρίσιμη κατάσταση και πως μπορεί να την χάσουμε. Εννοείται ότι μετά τον χαμό της μαμάς μου λύγισα. Για μια εβδομάδα δεν μιλιόμουν. Στη συνέχεια όμως έβαλα κάτω τον εαυτό μου και είπα: «Δεν γίνεται να σε αφήσει πίσω αυτό. Εννοείται θα σου δίνει δύναμη, εννοείται ότι θα την σκέφτεσαι, αλλά πρέπει να συνεχίσεις».

Μετά από αυτό έγινα πιο δυνατός. Πλέον αντιμετωπίζω τα προβλήματα διαφορετικά. Την μαμά μου την έχω συνέχεια στο μυαλό μου και στην καρδιά μου. Ξέρω ότι είναι κάπου εκεί πάνω και με προσέχει. Μια τέτοια απώλεια δεν την ξεπερνάς ποτέ, αλλά μαθαίνεις να ζεις με αυτή».

Πόσο σε βοήθησε το ποδόσφαιρο σε αυτό;

«Το ποδόσφαιρο είναι ένα μέσο που με έκανε να ξεχνιέμαι. Έστω και για δύο ώρες μέσα στην ημέρα. Ωστόσο είπα στον  εαυτό μου: «Κοίτα να δεις, η μαμά είναι από πάνω και σου δίνει δύναμη. Είσαι πιο δυνατός  και κάνεις πιο πολλά». Προσπάθησα να το δω διαφορετικά».

Ο Παναθηναϊκός πόσο σε βοήθησε;

«Η κ. Μαρία Ψυχουντάκη ήταν δίπλα μου από το πρώτο λεπτό. Την αγαπώ πραγματικά. Στάθηκε δίπλα μου και με βοήθησε πραγματικά. Επίσης, ο Παναθηναϊκός μου είχε πει αν θέλω για ένα μήνα να μην αγωνίζομαι, αλλά εγώ ήθελα να παίζω και να μην παρατήσω αυτό που αγαπούσα τόσο πολύ».

Αυτή η χρονιά πως ήταν γενικά, καθώς ήσουν στην 3η Λυκείου και αγωνιζόσουν επαγγελματικά με τον Παναθηναϊκό;

«Η αλήθεια είναι ότι η χρονιά εκείνη ήταν ιδιαίτερη δύσκολη, καθώς έπρεπε να συνδυάσω και τα μαθήματα, αλλά και τις διπλές προπονήσεις ενώ είχα πολλά ταξίδια με την Εθνική. Όπως πήγαν τα πράγματα όμως και σε όλα αυτά βάζω μέσα και την  πρόκριση της Εθνικής, όλος αυτός ο κόπος άξιζε».

Πως είναι να σκοράρεις και να χαρίζεις στην Εθνική ομάδα μια πρόκριση;

«Ήταν η πρώτη μου εμφάνιση με την Κ-19 της Εθνικής. Ο κ. Γκούμας μου είπε: «Μπες μέσα και θέλω να είσαι η χρυσή μου αλλαγή. Θέλω να το βάλεις για μένα». Μου ήρθε η μπάλα, έβαλα το γκολ και ένιωσα υπέροχα, καθώς δικαίωσα έναν άνθρωπο, ο οποίος πίστεψε σε μένα».

Πως είδες την προοπτική του Πανιωνίου;

«Από την αρχή την είδα με πολύ θετικό μάτι, καθώς ο Πανιώνιος είναι μία ομάδα, η οποία δίνει τη δυνατότητα σε νεαρούς παίκτες να πάρουν λεπτά συμμετοχής. Η επιλογή που έκανα με τον Πανιώνιο στο τέλος με δικαίωσε»

Η χρονιά δεν ξεκίνησε με τον καλύτερο δυνατό τρόπο, καθώς λόγω του προβλήματος στους κοιλιακούς  – προσαγωγούς έμεινες για αρκετό καιρό εκτός δράσης. Πως ξεπέρασες και αυτή τη δυσκολία;

«Ήταν η πρώτη φορά στην καριέρα μου που είχα ένα τόσο σοβαρό τραυματισμό. Έκατσα 2- 2,5 μήνες έξω. Η αλήθεια είναι ότι με πήρε λίγο από κάτω στην αρχή, αλλά το πάλεψα και κατάφερα να επιστρέψω πολύ δυνατός. Δούλεψα πολύ μόνος μου, η αλήθεια είναι κι έτσι τα κατάφερα».

Επιστρέφεις και βάζεις δύο γκολ κόντρα στον Βόλο. Νιώθεις μια δικαίωση;

«Σίγουρα το γεγονός ότι έβλεπα  να μου αποφέρει καρπούς η προσπάθεια που έκανα είναι μεγάλη υπόθεση. Ήμουν πολύ χαρούμενος αλλά είχα στο μυαλό ότι πρέπει να έχω μια σταθερή απόδοση. Δηλαδή δεν πρέπει να είσαι μία του 10 και μία του 1».

Φτάνουμε στο ματς με τον Ολυμπιακό και με το γκολ που πέτυχες ξαναμπήκες στη συνείδηση των Παναθηναϊκών. Πως αισθάνθηκες για το τέρμα αυτό;

«Όταν παίζεις και σκοράρεις απέναντι σε ομάδες όπως ο Ολυμπιακός, η ΑΕΚ και ο ΠΑΟΚ είναι λογικό να χαίρεσαι και πιο πολύ το γκολ. Μετά που είδα την μπάλα να καταλήγει στα δίχτυα τρελάθηκα. Φίλησα κάμερες (σ.σ.γέλια). Πραγματικά πετούσα σε πελάγη ευτυχίας».

Πως θα χαρακτήριζες την πορεία του Πανιωνίου φέτος;

«Η χρονιά τηρουμένων των συνθηκών έχει πάει καλά, αρκεί να σκεφτείς ότι στο γήπεδο έχουμε παραπάνω βαθμούς από τον Παναιτωλικό. Ειδικά προς το τέλος της σεζόν η ομάδα ήταν άτυχη, καθώς της… έσκασαν πολλοί τραυματισμοί. Νομίζω ότι στο τέλος θα ανταμειφθεί ο κόπος της».

Πριν από λίγο καιρό η UEFA σε συμπεριέλαβε σε μια λίστα με τα 50 καλύτερα ταλέντα του κόσμου. Πως αισθάνθηκες γι΄ αυτό;

«Η αλήθεια είναι ότι αυτό αποτέλεσε μια δικαίωση για μένα. Είναι ένα κίνητρο για να συνεχίζεις  να παλεύεις. Νιώθω πολύ χαρούμενος και ελπίζω τα επόμενα χρόνια να πετύχω ακόμα πιο σημαντικά πράγματα».

Πως τον είδες τον Παναθηναϊκό φέτος;

«Η ομάδα φέτος έκανε μια καλή χρονιά. Βαθμολογικά πήγε καλύτερα, αλλά ουσιαστικά δεν είχε κίνητρο, καθώς  δεν μπορούσε να βγει Ευρώπη».

Θα ήθελες να αγωνιστείς στο εξωτερικό;

«Το να παίξω στο εξωτερικό φυσικά και αποτελεί το μεγάλο μου όνειρο. Θα ήθελα να παίξω στην Premier League και θεωρώ ότι μου ταιριάζει».

Αν ερχόταν μια ομάδα από το εξωτερικό και σου πει ότι σε θέλει και μάλιστα καλύψει και το ποσό που ζητάει ο Παναθηναϊκό. Τι θα παίξει ρόλο στην απόφαση σου;

«Εφόσον ο Παναθηναϊκός δείξει ότι με ήθελε εγώ θα έμενα. Στόχος μου είναι να παίξω στον Παναθηναϊκό, να καθιερωθώ και μετά να φύγω στο εξωτερικό. Επίσης θέλω να πω και κάτι άλλο. Ο Παναθηναϊκός είναι ο σύλλογος που με έχει στηρίξει τόσο σε δύσκολες στιγμές της ζωής μου όσο και της καριέρας μου. Για τον λόγο αυτό όταν φύγω θα ήθελα να φέρω και έσοδα στην ομάδα, σαν ένα πολύ μικρό ευχαριστώ».

Ποιον παίκτη του Παναθηναϊκού έχεις σαν πρότυπο;

«Τον Λέτο όσον αφορά τον Παναθηναϊκό. Τώρα από μεγάλες ομάδες του εξωτερικού μ΄αρέσει ο Σάντσο, ο Μπαπέ, ο Μέσι και ο Ντε Μπρόινε».

Αυτά τα δύο χρόνια έχει ακουστεί αρκετές φορές ότι αρκετές ομάδες από το εξωτερικό ενδιαφέρθηκαν για την περίπτωση σου. Ισχύει αυτό;

«Η αλήθεια είναι αρκετές ομάδες με ήθελαν. Με αυτά όμως ασχολούνται  οι εκπρόσωποι μου και μόνο. Εγώ το μόνο που κάνω είναι να προπονούμαι και να βελτιώνομαι. Οτιδήποτε άλλο δεν υπάρχει στο μυαλό μου».

Σε ένα χρόνο από τώρα ποιοι είναι οι στόχοι σου;

«Πρώτα από όλα θέλω να είμαι υγιής, διότι χωρίς την υγεία όλα τα άλλα πάνε πίσω. Εφόσον υπάρχει αυτό θα ήθελα να παίξω αρκετά ματς με τον Παναθηναϊκό, να πετύχω γκολ, να εξασφαλίσουμε ένα ευρωπαϊκό εισιτήριο και να κληθώ στην Εθνική ομάδα των Ανδρών».

Κλείνοντας θα ήθελες να μου πεις δυο λόγια για την οικογένεια σου;

«Αρχικά θα ήθελα να πω ότι θα μιλήσω για τον πατέρα μου και τα τρία αδέρφια μου. Στον πατέρα μου οφείλω πραγματικά τα πάντα. Είναι η κολώνα, το στήριγμα μου και με έχει βοηθήσει σε ό,τι πρόβλημα έχει δημιουργηθεί στη ζωή μου. Είναι ο λόγος που βρίσκομαι εδώ που βρίσκομαι. Τον ευχαριστώ και τον αγαπώ.  Την μεγάλη μου αδερφή την αγαπώ , καθώς μας βοηθάει πάρα πολύ ειδικά από τότε που έφυγε η μητέρα μου.

Ο αδερφός μου είναι και αυτός το στήριγμα μου. Ασχολείται με το τρέξιμο και είναι κοντά στο να πιάσει το ρεκόρ για του παρολυμπιακούς αγώνες. Μακάρι να τα καταφέρει. Μετά είναι η μικρή, η οποία πάει σχολείο και είναι το πειραχτήρι της οικογένειας».