- ΑΡΘΡΑ

Πατριδοκάπηλοι και Εθνομηδενιστές στήνουν δόκανα στη δημοκρατία και την πατρίδα…

Το εκλογικό αποτέλεσμα της 7ης Ιουλίου του 2019 σηματοδότησε ασφαλώς την εκπαραθύρωση της Χρυσής Αυγής απ’ τα έδρανα του Ελληνικού Κοινοβουλίου, αλλά άφησε κάποια κουτάκια του παζλ ανοιχτά, σε σχέση με την τύχη των ακροδεξιών πολιτών στην Ελλάδα, οι οποίοι αποτελούσαν ανέκαθεν μια υπαρκτή κοινωνική συνιστώσα της.

Κάποιοι απ’ αυτούς τους τελευταίους (που αυτοπροσδιορίζονται ως ”εθνικοπατριώτες” ή ”Ελληναράδες”) προέρχονται απ’ την ”Εθνική Παράταξη”, το εθνικιστικό, φιλοβασιλικό κόμμα του Στέφανου Στεφανόπουλου, πρώην ηγέτη της συντηρητικής πτέρυγας της Ένωσης Κέντρου.

Κάποιοι άλλοι πάλι είναι θιασώτες της Χούντας και κάποιοι τρίτοι παριστάνουν τους ”κομψευόμενους” Κεντρο-Δεξιούς, αν και δεν έχουν φιλελεύθερες ιδέες, αλλά αντίθετα πουριτανικές, άκρως συντηρητικές, μισαλλόδοξες και φανατικές, που φροντίζουν να τις αναδεικνύουν παρεισφρύοντας σε δεξιόστροφα sites, όπου αλληλοσυγχαίρονται μεταξύ τους για τις εμφυλιοπολεμικές αρθρογραφικές επιδόσεις τους.

Μέσα σ’ αυτούς (κάποιοι απ’ τους οποίους έχουν πνευματικό υπόβαθρο που συμβιώνει περιέργως με την αβυσσαλέα αμορφωσιά κάποιων άλλων) ανακατεύτηκαν μετεκλογικά και πολλοί οπαδοί των ΑΝΕΛ, καθώς – μετά τη διάλυση του κόμματός τους προεκλογικά – επέστρεψαν στο ”μαντρί” μετεκλογικά της ΝΔ, για να αποστασιοποιηθούν στη συνέχεια απ’ αυτήν και να την πολεμούν από μέσα…

Ωστόσο κανείς απ’ αυτούς δεν μπορεί να την πλήξει περισσότερο απ’ τους βασιλικότερους του βασιλέως Κυριάκου φιλελεύθερους οπαδούς της, που κατ’ αντιστοιχία μ’ εκείνους του Τσίπρα γίνονται ”ειδωλολάτρες” του και σπεύδουν – αντί κριτικής – να δικαιολογήσουν και τα πιο οφθαλμοφανή λάθη του.

Όμως το θέμα μας δεν είναι αυτό, αλλά οι παγίδες που στήνουν από κοινού οι ”Ελληναράδες” της Χρυσής Αυγής, οι οποίοι – με αφορμή το μεταναστευτικό – κινητοποιούνται θορυβωδώς κατά τόπους, εκ παραλλήλου με τους ακραίους αριστεριστές και τους εθνομηδενιστές του ΣΥΡΙΖΑ (που διαφοροποιούνται πλέον απ’ τους ”Αρχηγικούς” των Κεντροαριστερών στελεχών του), για ακριβώς αντίθετους λόγους.

Τους ”Αρχηγικούς” που συγκροτούν πλέον τη ”συνιστώσα των Ορμπανιστών” του κόμματος της Αριστεράς (όπως καθιερώθηκαν να λέγονται λόγω της ”ψήφου εμπιστοσύνης” τους στην αυστηρή φύλαξη των συνόρων), οι οποίοι συνασπίζονται πίσω απ’ τον κ. Τσίπρα, τον εμπνευστή του κυοφορούμενου κόμματος της Σοσιαλδημοκρατίας.

Οι πλατείες των αγανακτισμένων, μαζί με την κοινωνική δυσφορία για τα μνημόνια, έδωσαν την αφορμή στους πρώτους (τους χρυσαυγίτες ”Ελληναράδες”) να ξεγελάσουν τον κόσμο της Δεξιάς που δεν ικανοποιούνταν από την μη λαϊκιστική πολιτική της ΝΔ του Αντώνη Σαμαρά και για ευνόητους λόγους συμμάχησαν με τον ”εχθρό” του…

Αυτή η συνεργασία της ΧΑ με τον ΣΥΡΙΖΑ, πάνω ή κάτω από το τραπέζι, συνεχίστηκε σχεδόν ανέφελη στα χρόνια της βασιλείας της ”Κυβερνώσας Αριστεράς”, πράγμα που διευκόλυνε απίστευτα τον Αλέξη Τσίπρα να παίζει μονότερμα την ΝΔ έχοντας στο πλευρό του – άμεσα ή έμμεσα – δυο δεξιά λαϊκιστικά κόμματα, αυτό της εθνολαϊκιστικής Δεξιάς (ΑΝΕΛ) που συγκυβερνούσε μαζί του και το άλλο της ακροδεξιάς (ΧΑ), που αντιπολιτευόταν εντός της Βουλής την Αξιωματική αντιπολίτευση, την Νέα Δημοκρατία.

Οχτώ μήνες όμως μετά τις τελευταίες βουλευτικές εκλογές που έκαναν κυβέρνηση την ΝΔ και πρωθυπουργό τον Κυριάκο Μητσοτάκη, το πολιτικό σκηνικό άλλαξε άρδην με αφορμή το μεταναστευτικό.

Το μεταναστευτικό (το πλέον τρωτό σημείο, ως χθες, της νέας κυβέρνησης) επηρεάζει καθοριστικά, συν τοις άλλοις, και τις ελληνοτουρκικές θέσεις, αφού ο Τούρκος πρόεδρος αναδείχθηκε με τα λόγια και τις πράξεις του ως ο κύριος διακινητής αυτών που ”πολιορκούν” κατά χιλιάδες καθημερινά τα σύνορα της Ελλάδας στα νησιά και τον Έβρο, με σκοπό να την εποικίσουν.

Ο στόχος του ”λαθροεποικισμού” αποδείχθηκε, όπως ήταν φυσικό, πεδίο δόξης λαμπρό για τους χρυσαυγίτες ”Ελληναράδες” που φροντίζουν μετά μανίας εδώ και καιρό να καλύψουν με πράξεις εντυπωσιασμού το κενό που άφησε η απουσία τους απ’ το Κοινοβούλιο.

Μια ματιά να ρίξει κανείς στα ΜΜΕ (ηλεκτρονικά, έντυπα και διαδικτυακά) και κυρίως στα Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης (social media) φτάνει, για να καταλάβει το μέγεθος της πατριδοκαπηλείας που επιχειρείται.

Η ιδεολογία του μίσους, του αρρωστημένου εθνικισμού της δεύτερης όψης, η ιδεολογία της ρατσιστικής και φασιστικής νοοτροπίας δηλαδή, πηγαίνει αντάμα με τον εθνομηδενισμό των απάτριδων ”αλληλέγγυων” της Αριστεράς, που είναι έτοιμοι να αφήσουν ορθάνοιχτες τις κερκόπορτες της προδοσίας στους χιλιάδες αλλοεθνείς και αλλόθρησκους της αντίπερα όχθης, με θύματα τις τοπικές κοινωνίες, την πατρίδα και τη δημοκρατία μας.

Άγρια ένστικτα που τα μοιράζονται οι εθνομηδενιστές της αθηναϊκής ελίτ – στο όνομα των κατατρεγμένων μεταναστών και προσφύγων – με τους ιδεολογικούς αντιπάλους τους, οι οποίοι αυτήν τη στιγμή συμπορεύονται με παραστρατιωτικές ομάδες Γερμανών φιλοναζί οι οποίες έφτασαν στην Ελλάδα και κατευθύνονται προς τον Έβρο.

Όμως, φευ!.., τη θέα του ποταμού, την ανοιξιάτικη πρασινάδα της ελληνικής όχθης, δε θα την πάρουν μυρωδιά αμφότεροι. Δε θα ‘χουν καμιά ευκαιρία να απειλήσουν και να βωμολοχήσουν ή να καλέσουν τους ”εισβολείς” για ”γιούρια” στα χώματα της πατρίδας μας.

Και δε θα ‘χουν την ευκαιρία, γιατί τα πράγματα άλλαξαν άρδην εκεί – όπως είπα – προς δόξα της πατρίδας και της δημοκρατίας μας. Και το ”άρδην” είναι κυριολεκτικό, αφού έγινε δυστυχώς για τους Τούρκους το εντελώς αναπάντεχο, καθώς – συντονισμένες ιδανικά με την Αστυνομία – οι Ένοπλες Δυνάμεις στον Έβρο γλίτωσαν την Ελλάδα απ’ την χειμαρρώδη ροή χιλιάδων λαθρομεταναστών, που πολιορκούσαν τις Πύλες εισόδου της.

Η αλλαγή πολιτικής ήταν επιβεβλημένη και είχε έγκριση λαϊκή. Το αποδεικνύει άλλωστε και σχετική δημοσκόπηση, που δείχνει ότι το 76% εγκρίνει τα μέτρα της κυβέρνησης στον Έβρο. Η κυβέρνηση είπε ”δε θα περάσουν” και δεν πέρασαν, όμως αυτό ήταν μόνο η αρχή και δεν προοιωνίζεται δυστυχώς απ’ αυτήν το τι μέλει γενέσθαι στο μεταναστευτικό.

Κι αυτό γιατί οι Τούρκοι έχουν σκοπό να στείλουν στην Αδριανούπολη (την ιστορική πόλη της Ανατολικής Θράκης) ένα εκατομμύριο λαθρομετανάστες και 1.000 άνδρες των ειδικών δυνάμεων της τουρκικής Στρατοχωροφυλακής, για να τους δίνουν τα φώτα τους, να τους καθοδηγούνε.

Το μέχρι τώρα δεδομένο της σθεναρής αντίστασης της Ελλάδας στα ηπειρωτικά και θαλάσσια σύνορά της, πάντως, μετέτρεψε τον Μητσοτάκη σε ”προστάτη” των συνόρων της Ελλάδας και τον Ταγίπ Ερντογάν σε ”πατερούλη” των προσφύγων και μεταναστών οι οποίοι τον ευλογούν κι ακολουθούν κατά γράμμα τις εντολές του…

Φευ!.. Έπρεπε να φτάσουμε στο παραπέντε (στην υπογραφή του τουρκολιβυκού μνημονίου), για να αντιληφθεί ο Κυριάκος ότι το πνεύμα περί πολυπολιτισμού και φιλανθρωπίας θα γυρίσει μπούμεραγκ σε βάρος μας απ’ τη στιγμή που η Τουρκία έθεσε σε λειτουργία το υποχθόνιο σχέδιο εκβιασμού μας (για να μας επιβάλει την συνεκμετάλλευση στο Αιγαίο).

Του εκβιασμού μας από ένα αφροασιατικό τσουνάμι λαθρομεταναστών, που – αν τελικά μας κατακλύσει – θα αποσαθρώσει τον εθνικό και κοινωνικό ιστό μας, με αποτέλεσμα να γίνει η Ελλάδα μας άθυρμα, εύκολο θύμα της τουρκικής βουλιμίας και επιθετικότητας.

Έπρεπε να περάσουν οκτώ μήνες μετά την εκλογή του στην πρωθυπουργία, για να αντιληφθεί ο ΚΜ ότι έχουμε να κάνουμε με ”παράνομη εισβολή εχθρικών δυνάμεων σε πάτριο έδαφος” και ”ασύμμετρη απειλή” εκ μέρους της Τουρκίας, πράγμα που απαιτεί ενίσχυση του φράχτη στον Έβρο (του ”φράχτη του Σαμαρά”), τον οποίο ήθελε να γκρεμίσει ο ΣΥΡΙΖΑ…

Έπρεπε να περάσει πολύτιμος χρόνος, για να καταλάβει πως ”δεν πρόκειται για προσφυγικό πρόβλημα, αλλά για απόπειρα της Τουρκίας να προωθήσει την γεωπολιτική της ατζέντα”.

Έπρεπε να περάσει πολύτιμος χρόνος, για να υιοθετήσει το δόγμα της αποτροπής στα νησιά και τον Έβρο (”push back”το λένε οι βουλευτές της ΝΔ, δηλαδή ”δόγμα απώθησης ακόμα και μέσα στη θάλασσα”) κάνοντας στροφή 180 μοιρών απ’ το ”προοδευτικό” πνεύμα που διακήρυττε μέχρι πρότινος ως άξιος διάδοχος του προκατόχου του…

Κάλιο αργά όμως παρά ποτέ, αρκεί να κρατήσει η κυβέρνηση την αταλάντευτη στάση της και να επενδύσει με σοβαρότητα στο έμψυχο δυναμικό των Ενόπλων Δυνάμεων και Αστυνομικών μας, οι οποίοι φυλάνε πανάξια τις σύγχρονες Θερμοπύλες του Ελληνισμού, ματαιώνοντας τα τουρκικά σχέδια και την τουρκική προπαγάνδα.

Αρκεί να περάσει μια και καλή το μήνυμα στους απέξω (πρόσφυγες, μετανάστες και Ευρωπαίους που βολεύτηκαν με την παθητικότητα της Ελλάδας επί πέντε χρόνια) πως δεν ξανανοίγουν τα σύνορα κάτω από εκβιαστικές συνθήκες, με τον “Hannibal” του μεταναστευτικού έξω απ’ την πόρτα μας…

Αρκεί να περάσει το μήνυμα της αυτοσυγκράτησης στους καραδοκούντες πατριδοκάπηλους χρυσαυγίτες, που πλειοδοτούν σε εθνικιστικό παροξυσμό και ρατσιστικές ακρότητες, αν και δεν έχουν πια την παλιά… ”λαοφιλία” και προκαλούν αντιδράσεις σε κάθε παρουσία τους (συγκέντρωση-διαμαρτυρία περιφέρειας Βορείου Αιγαίου για το προσφυγικό κλπ).

Αρκεί να περάσει το μήνυμα της αυτοσυγκράτησης και στους παριστάνοντες τους δημοκράτες εθνομηδενιστές της εξωκοινοβουλευτικής Αριστεράς και του ΣΥΡΙΖΑ, που παίζουν το παιχνίδι του Ερντογάν βάλλοντας κατά των ακριτών συνοριοφυλάκων του Έβρου.

Βάλλοντας κατά των νομοταγών πολιτών και στήνοντας δόκανα στη δημοκρατία και την πατρίδα, καθώς επιζητούν ως απάτριδες – για λογαριασμό του Τούρκου απέναντι (ο οποίος χρησιμοποιεί σαν όπλο σε βάρος μας πρόσφυγες και μετανάστες) – να επιταχύνουν μια δεύτερη Άλωση, μετά από εκείνην της Πόλης.

Μια άλωση εκ των ένδον αυτή τη φορά, μέσα απ’ το μπόλιασμα της ελληνικής κοινωνίας με τους μετανάστες, στο όνομα του εθνομηδενιστικού διεθνισμού που θυσιάζει την εθνική κυριαρχία για χάρη των ανοιχτών συνόρων και της πολυπολιτισμικότητας…

Κρινιώ Καλογερίδου (Βούλα Ηλιάδου, συγγραφέας)