You are currently viewing Η φτώχεια θέλει καλοπέραση – Ο βλάχικος Γάμος του 1931

Η φτώχεια θέλει καλοπέραση – Ο βλάχικος Γάμος του 1931

 

Το μεγαλύτερο γλέντι της Θήβας από τα  προπολεμικά χρόνια , γινόταν την Καθαρά Δευτέρα με την αναπαράσταση του Βλάχικου Γάμου. Οι Θηβαίοι βέβαια γλεντούσαν τις Απόκριες με κάθε  τρόπο. Μασκαράδες, συνεστιάσεις των δύο μεγάλων Συλλόγων, του Μουσικού Συλλόγου Θήβας και του Συλλόγου Φιλοπρόοδων με όλες τι δυτικές μουσικές και τις επιταγές της αστικής τάξης της εποχής, αλλά το μεγαλύτερο γλέντι ήταν αυτό της Καθαρής Δευτέρας.

vlaxikos gamos dekaetia 50

 

Βλάχικος Γάμος Θήβας δεκαετία 1950, αρχείο Γ.Κοτσώνα

Τη συγκεκριμένη χρονιά το 1931, μια ακόμα δύσκολη  οικονομικά χρονιά με φτώχεια, δυστυχία και οικονομική ύφεση διεθνώς, όπως μας ενημερώνει η εφημερίδα Θηβαϊκός Ταχυδρόμος (αρ.φ 109, 7 Μαρτίου 1931) ήταν η χρονιά με την μεγαλύτερη μέχρι τότε συμμετοχή των βλάχων και ένα από τα καλύτερα προπολεμικά γλέντια, το οποίο κινηματογραφήθηκε  μάλιστα από γνωστή εταιρεία της εποχής και πιθανά να υπάρχει σήμερα σε κάποιο ξεχασμένο αρχείο.

Πάνω από 40 Θηβαίοι ντύθηκαν Βλάχοι,  ανάμεσα τους επιστήμονες, επαγγελματίες, εργαζόμενοι της πόλης. Είχαν πολλά χρόνια σημειώνει η εφημερίδα να ντυθούν τόσοι βλάχοι συμπέθεροι και να δει η πόλη τέτοιο πανηγύρι. Η αγορά ήταν γεμάτη από παρέες που γλεντούσαν μέχρι το βράδυ, τόνοι ολόκληροι ρετσίνας δεν έφτασαν για να σβήσουν τη δίψα από τον ταραμά και τα τουρσιά! Η πίπιζα και το νταούλι χαλούσαν τον κόσμο για το πάντρεμα της Αγόρως με τα 200 πρόβατα και τα άλλα τόσα γίδια!

Οι περισσότεροι είχαν ντυθεί από την Κυριακή το απόγευμα,με τις χρυσοκέντητες “φέρμελες” των τσελιγκάδων, τα κάτασπρα  ολόμαλα βλάχικα “πανωβράκια”, τα μεγάλα τσαρούχια με τις πελώριες χρωματιστές φούντες, τα σιλάχια με τα ασημοκαπνισμένα άρματα, την πολύχρωμη ολομέταξη καλαμάτα, τα ασημοστόλιστα γιαταγάνια, τις ψηλές τσοπάνικες γκλίτσες και τα κάθε λογής ασημένια στολίδια μπροστά στο στήθος.

Την Κυριακή το βράδυ οι βλάχικες παρέες γλεντούσαν σε φιλικά σπίτια με τις απαραίτητες πίπιζες και τα νταούλια. Τη Δευτέρα το πρωί άναβαν μεγάλες φωτιές στην αγορά με αμπελίσια κλίματα όπως τα παλιά χρόνια. Κι ύστερα φαγοπότι και γλέντι ως το απόγευμα στην “Πηγή” στο Μοσχοπόδι, που από το μεσημέρι και μετά  πλημμύριζε από κόσμο. Το απόγευμα, όλες οι βλάχικες παρέες γύριζαν στην αγορά για το γάμο, με τα νταούλια, τις πίπιζες και τα φλάμπουρα -κόκκινες μεταξωτές καλαμάτες δεμμένες σε ψηλό καλάμι σαν σημαιούλες, μ΄ένα πορτοκάλι γαρνιρισμένο με γαρύφαλλα, μπηγμένο στην κορυφή του καλαμιού- και τον αρχιτσέλιγκα συμπεθερο καβάλα στον γάιδαρο επικεφαλής. Στη συνέχεια γινόταν το ξύρισμα του γαμπρού, ανεβασμένου επιδεικτικά σε ένα ψηλό τραπέζι, τα τραγούδια των βλάχων και η χαρακτηριστική στιχομυθία των πατεράδων- συμπεθέρων για την προίκα της νύφης κλπ. Και τέλος το γλέντι στο οποίο λάβαιναν μέρος οι ντόπιοι και προπαντός όλοι οι ξένοι.

Την επόμενη χρονιά πάλι με πηγές τις τοπικές εφημερίδες της εποχής Θηβαϊκό Ταχυδρόμο και ΚΑΔΜΟ, ο βλάχικος γάμος ξανάγινε, με τις ίδιες παρέες των βλάχων αλλά τα επόμενα τρία χρόνια δεν έγινε γάμος. Το 1933 δεν ντύθηκαν οι Βλάχοι παρά μόνο μια 10 μελής παρέα, οι συμπεθέροι ήταν απορροφημένοι με τις εκλογές κι έτσι ο γάμος δεν πραγματοποιήθηκε.  Το 1934 και 1935 το ίδιο, σιγή του εθίμου. Την επόμενη χρονιά το 1936 ντύθηκαν 30 βλάχοι, σχημάτισαν 2 παρέες και ο Γάμος ξανάγινε κανονικά. Σε αυτόν καταγράφεται και η παρουσία του Κωνσταντίνου Καραμανλή.

vlaxikos gamos thivas karamanlis

Το 1937 ήταν η θριαμβευτική επιστροφή του εθίμου καθώς είχαμε πάλι πάνω από 40 άτομα που αναβίωσαν το έθιμο. Μια παρέα μάλιστα κατέβηκε και στην Αθήνα, συμμετέχοντας στο Καρναβάλι της Πλάκας, στη συνέχεια έστησε γλέντι σε καφενείο της Αθήνας δημιουργώντας ένα αξέχαστο γλέντι για τους θαμώνες και τους περαστικούς.  Την επόμενη χρονιά το 1938, άλλαξε ο τόπος συγκέντρωσης των βλάχων για το “ντιβάνι” της νύφης, από την Πηγή στο σημερινό χώρο της Αγίας Τριάδας.

ΔΠ για το exeisminima.gr

Facebook Comments Box

Αφήστε μια απάντηση